Toplumun ruhunda tahribat var.

Ekonomideki tahribatı belki giderebilir ve dünyanın vereceği 19 milyar dolarla delikleri tıkayabilirsiniz ama toplumun ruhundaki yıkılışı kolayca gidermek mümkün değil.

Kaybolan değerlerimizi ne IMF yerine koyabilir, ne Dünya Bankası ne Birleşmiş Milletler...

Yüzlerce yıl içinde oluşmuş değerlerini, hızlı bir erozyonla kaybeden Türkiye daha büyük krizlere gebe demektir.

Uluslararası bilim adamı ününe sahip olan bu önemli beyin; DİE Başkanlığı da yapmış bir matematikçi olmanın karinesiyle, Türkiye'de yaklaşık 50 milyon "kültür lümpeni" olduğu görüşünde.

Toprağından, alışkanlıklarından ve ahlaki değerlerinden kopmuş, bilinmez bir yöne doğru sürüklenmekte olan bu nihilist kitle; yazının başında sözünü ettiğim güvensizliğin başlıca sebebi.

Eğer bir toplumun müzik zevki bozulduysa, ahlaki alışkanlıkları değiştiyse, eğriyi doğrudan, çirkini güzelden, kaliteliyi kalitesizden ayıramaz hale geldiyse, bunun yansımaları politikada da görülür.

Ve bu lümpen kitle, eninde sonunda kendisine benzeyen bir lümpeni tepemize yönetici olarak oturtur.

"Birbirimize itimat etmiyoruz. Milli değerlerimiz son derece güçlü olduğu halde, neden bir itimat krizi içindeyiz?"

Bu sorunun cevabını şöyle veriyordu: "...kişilerin karşılıklı itimatla biraraya gelmelerinden oluşacak gönüllü faaliyetler bizde çok zayıf."

Akyol aynı yazıda, çok önemli bir kitaba da değiniyor: Samuel Huntington ile Lawrence E. Harrison'un editörlüğünü yaptığı kitap "Culture Matters. How Values Shapes Human Progress" adını taşıyor.

Bu başlığı şöyle çevirmek mümkün: "Kültür önemlidir! Değerler insani ilerlemeyi nasıl biçimlendiriyor."

İşte bizim sorunumuz da bu.

Türkiye'nin geleceğini, şu andaki kültürel değerlerimiz ve bunlardaki değişim biçimlendirecek.