Yeni yelpaze sağcılık / solculuk ekseninde oluşmuyor.

Eğer öyle olsaydı, İşçi Partisi ile Fazilet Partisi Derviş'in programı karşısında tıpatıp aynı tepkiyi vermez, aynı safa düşmezdi. Sağın solun iyice birbirine karıştığı; eski sağcıların en keskin sol sloganlara sahip çıktığı, eski solcuların en sağcı güçlerin peşine takıldığı artık herkesin malumu...

Bu yeni oluşumun ayracı yeni yüz / eski yüz değil.

Nuh Nebi'den kalma siyasi çizgilerin "yeni yüzler"le pazarlanması kimseleri kandırmıyor artık.

Ayrım noktası yolsuzluğa karşı tutum da değil.

Yani siyaset "temiz partiler / yolsuz partiler" diye de ayrılmıyor. Çünkü "temiz toplum", "temiz siyaset" gibi sloganların tek başına bir temenniden öte gidemeyeceği, önemli olanın yolsuzlukları bitirmek için ne gibi bir yol izleneceği meselesi olduğu da artık görülüyor.

Yeni oluşumun mihenk taşı liberalizm...

Şimdi olan, ülkedeki bütün siyasi partilerin, akımların ve kişilerin, liberal politikalar karşısındaki tutumlarına göre yeni koordinat sisteminde yerlerini almasıdır.

Siyasi yelpaze, liberalizme karşı tutum ekseninde yeniden oluşuyor. Ve bugün göründüğü kadarıyla bu yelpazenin bir ucunda "en devletçi-en komutacı" Mümtaz Soysal öteki ucunda "en liberal - en piyasacı" Besim Tibuk yer alıyor.

Güçleri yerli liberallere yetti belki ama yabancılara yetmiyor.

Böylece siyasette eski saflaşmaların dağılıp yeni saflaşmaların yaşandığı yeni bir dönem başlıyor.

Yeni / eski; temiz / kirli, sağ / sol türü bütün ayrımların yetersiz kaldığı yepyeni bir dönem...

Siyasi yelpazenin liberalizm ekseninde yeniden oluşmaya başlamasının bir sonucu olarak, liberalizmin de farklı versiyonlarının, farklı tonlarının ortaya çıkışına tanık oluyoruz.

Ve bu farklılıkların temsilcisi olan siyasi aktörler de yavaş yavaş belirginleşiyor... Kemal Derviş, Besim Tibuk, Tayyip Erdoğan gibi isimler, her biri farklı hassasiyetlerin temsilcileri olarak ve farklı liberalizm anlayışlarıyla siyaset sahnesinin parlayan yıldızları haline geliyorlar.