1991 yılı sonlarıydı..
Cumhuriyet; patronaj kavgası sonucu, Hasan Cemal'in tabiriyle karnıyarık gibi ortadan ikiye ayrılınca, çalışanlar da İlhan Selçuk'un deyimiyle tespih taneleri gibi Bâb-ı Ali'nin yollarına saçıldı..
Ne yapmalı ne etmeli derken.. kendimizi televizyon dünyasında buluverdik..
O zaman daha yasa masa yok..
Televizyon haberciliğini pek bilen de yok.. Düşe kalka 1994 yılına kadar geldik..
O zaman Bosna'da iç savaş vardı. Hiç unutmuyorum.. Bir pazar günü Star haber, Sırplar Bosna'da binlerce kişi öldürdü diye yayına başladı..Ne yerli ne yabancı ajanslar bu konuda tek bir satır geçiyordu.. Ama Star canlı yayındaydı.. Herkesi Taksim'de tel'in mitingine çağırdılar.. Miting bir anda İslamcı gösteriye dönüştü..
Ortada fol yok, yumurta yoktu.. Katliam haberi balondu..
Star'la arası hiç iyi olmayan dönemin iktidarı 'fırsat bu fırsat' dedi.. RTÜK yasası akıl almaz bir hızla, hiç ama hiç tartışılmadan çıkarılıverdi..
Yasa, kelimenin tam anlamıyla tepki yasasıydı..
1982 Anayasası gibi..
Amaç, özel televizyonların zapturapt altına alınmasının da ötesindeydi..
Kimseye televizyon sahibi olma hakkı dahi tanınmıyordu..
Amaç, televizyonları kişiliksiz, kimliksiz, sahipsiz bir hale getirmekti..
Televizyonlar sanki öcüydü.. Yüzde 10 hisse alan bile yanıyordu.. Çünkü yüzde 10 hissesi olanların kamu ile iş yapmaları, kamu ihalelerine katılmaları yasaklanmıştı..
Hiç kimsenin de yüzde 20'den fazla hissesi olamıyordu..
Ortaya saçma sapan bir durum çıkmıştı..
Yani bir kişi çıkıp da; ben kamu ile hiçbir iş yapmayacağım dese bile televizyon sahibi olamıyordu..
Peki kim oluyordu?..
Kağıt üstünde, ismini dahi bilmediğimiz kimseler..
Yasa açık açık hile yapın diyordu..
Özel televizyonlara sanki ceza kesilmişti. Tıpkı 12 Eylül'de siyasilere kesilen fatura gibi..
Şimdi diyeceksiniz ki.. İmkân yoktu da bu kadar televizyon gökten mi indi..
Hayır.. Gökten inmedi..
İnmedi de, siz de şu sorunun yanıtını verin:
Bu televizyonların sahibi kim? Yaşamaları için parayı kim veriyor?
Bilmiyor musunuz?
Haklısınız.. Sadece siz değil, kimse bilmiyor..
Çalışanları bile bilmiyor.. İşin vahameti de zaten burada..
İşte yeni RTÜK yasası bu komediye son veriyor..
Televizyonlar artık kimliklerine, kişiliklerine kavuşacaklar..
Sermaye gizli kalmayacak..
Ancak, bu yasa değişikliğini yapacak olan siyasiler şunu da unutmamalı..
RTÜK bugün, genel ahlak, toplum huzuru, Türk aile yapısı, çocukların zihinsel ve fiziksel gelişimi gibi son derece muğlak ifadelerle denetim yapıyor..
RTÜK bugün nereye çeksen oraya gidecek olan bu terimlerin ardına sığınarak ekranları karartıyor..
Tamam.. Ekran karartmaya son veriliyor ama şu yoruma açık, şu muğlak ifadeler de, fırsat bu fırsat bir gözden geçirilse..
Unutmayın.. Bu RTÜK, satanistlere satanist dendiği için bile ekran kararttı..
Magazin
