"Eşek, kral ve ben / belli yarın öleceğiz / eşek açlıktan ölecek / kral içi sıkıldığından / aşktan ölecek elbet/ bendeniz.

Yazar elbet isimlerimizi / zamanın karatahtasına / bir parmak tebeşir / eşek diye, kral diye, adam diye / kavaklardan esen rüzgâr / bize doğru seslenir.

Eşek kral ve ben / elbet ölürüz yarına / eşek açlıktan ölür elbet / kral içi sıkılır ölür / ben aşkımdan ölürüm / bir mayıs ayına.

Belli kirazdır yaşamak / çekirdek ölüm işte / kiraz ağacıdır aşk."

"Bundan sonra öyle yaşamalıyım ki, hem içimde, hem de dışımda uzun upuzun mesafeler alabileyim. Bunun için önce uzak iklimlerin bilinmeyen dillerinde söylenmiş şiirleri yeniden kaleme almalıyım. O dilde söylenmiş yaşama ve elbette ölüme dair, yıldızlı çiçekli kebelekli şiirlerin tercümanlığı beni yolculuğun bundan sonraki yarısına hazırlasın. Bu benim içtüzüğüm olsun. Kendi şiirimi kendim daha sonra nasıl olsa söyleyeceğim. Yolun öteki yarısı buna yetecek."

Delikanlılık çağının cevherini yeniden kaleminin ucunda hissederek; uzak iklimlerin, o gün yaşasa, tam 100 yaşında olacak şairine tercüman olmaya koyuldu:

* Ey yol, kâh şuraya kâh buraya seyahat ede ede artık senden bana bıkkınlık gelmişti. Fakat şimdi beni nereye götürürsen götür, kendimi sana aşkla veriyorum.

*Sakin ol gönül, toz kaldırma. Bırak dünya sana gelen yolu bulsun.

*Eğer güneşi gözden kaçırdım diye gözyaşı dökersen, yıldızları da kaçırırsın.

* Ebedi yolcu! Benim şarkılarımda sen, kendi ayak izlerini taşıyorsun.

* Baştan aşağı mantık olan bir akıl, her tarafı yüz olan bir bıçak gibidir. Kullananın elini kanatır.

*Serçe, tavus kuşunun kuyruğundaki yükü görerek onun haline üzülür.

* Sonsuz'un şarkısında "zamandan hiç korkma" denir.

* Haksızlık yenemez, fakat doğruluk yenebilir.

*Büyük adam da, dünyaya bir çocuk olarak gelir; öldüğü zaman büyük çocukluğunu dünyaya bırakır.

* Ateşböceği yıldızlara seslendi: "Bilgin dedi ki, sizin ışıklarınız da günün birinde sönecekmiş." Yıldızlar hiç cevap vermedi.

* Dünya, ruhumu acılarla öptü ve karşılık olarak benden şarkı istedi.

* Düşünce, kendi kelimeleriyle beslenir ve boy atar.

*Bizim arzumuzdur ki, hayatın koyu buğusuna ve sisine gökkuşağının renklerini ödünç verir.

*Tanrım, senden başka her şeyi olanlar, senden başka hiçbir şeyi olmayanlara gülerler.

*Manası yanlış okunmuş veya yanlışa ayarlı kafayla sezilmiş gerçek, gerçek olmaktan çıkar.

* Ben, bu küçük dünyamda yaşıyorum. Onun en ufak zerresini kaybetmekten korkuyorum. Beni kendi dünyana çıkart ki herşeyimi rahatça kullanabilmenin saadetine ereyim.

*Yanlış, iktidarı artmakla hiçbir zaman doğru hale gelmez.

*Tam yaşayayım ki, Rabbim, ölüm bana tam uysun.

* Arkama yapışarak, ölümü güçleştiren şu; sanki yaşanmamış mazimden beni kurtar.

* Zirveye tırmandım ve şöhretin tatsız ve çıplak yüksekliğinde bir barınacak yer bulamadım. Yol gösterenim sen, henüz aydınlık sona ermeden, beni hayat hasadının "altın akıl" haline geldiği sessizlik vadisine götür.

*(Tanrım) Son sözüm bu olsun ki, senin aşkına inanıyorum.

* (Hilmi Yayınevi, İst., 1961 Fiyatı: 200 kuruş. S: 5, 7, 17, 28, 48)

Yol kenarı gelinciklerinin gölgesine gizlenmiş yıldızlara göz kırpan ateşböcekleri, her zaman karşınıza çıkabiliyor.