Daha iyi görebilmek için gözlüklerimi çıkarıp burnumu cama yaklaştırdım.
Bakırköy Birinci Ağır Ceza Mahkemesi'nin kapısının yanındaki küçük camlı dolabın içersinde o gün görülecek davaların listesi asılıydı.
Liste daktilo ile yazılmıştı. O gün 09.15 ile 15.00 arasında 30 ağır ceza davası görülecekti.
Daktilo. Yirmi birinci asrın ikinci yılının mayıs ayında, devlet satın alma ve ihalelerine her yıl harcanan 36 milyar dolarlık paranın %5'inin rutin şekilde rüşvet olarak alındığı Türkiye'de, şehr-i İstanbul'un en büyük mahkemelerinin birinde hâlâ daktilo kullanılıyor. Ama sadece Bakırköy'de değil, Türkiye'nin bütün mahkemelerinde daktilo kullanılıyor. Türkiye'de daktilonun kullanıldığı başka mekân var mı? Var tabii. Karakol. Ve, sürüyle başka devlet dairesi.
Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği'nin araştırmasına göre Türkiye'de hükümetler geçen asrın son 10 yılında 195 milyar dolar parayı çarçur etti. Ama yargı mekanizmasını bilgisayar ile donatacak parayı bulamadı.
Otuz altı milyar doların % 5'i ne kadar yapar biliyor musunuz? 2.4 milyar dolar. Bu para ile tanesini, cömertçe, 1.000 dolardan hesaplayacak olursak (% 5 rüşvet dahil), 2.400.000 bilgisayar alınabilir. Türkiye'de 6 milyon aile olduğunu hesaplayacak olursak, kabaca, iki yıllık rüşvet gideri ile Türkiye'deki bütün evlere birer tane bilgisayar konabilir.
Eğer 09.15 ile 15.00 arasında 30 dava varsa bu demektir ki her dava için mahkeme heyeti sadece 11.5 dakika ayırabilir. Tabii, hiç mola vermezse. Onbirbuçuk dakikada bir davanın nesine bakılabilir? Üstelik, ağır ceza mahkemesi, adı üstünde, ağır suçlara bakılan mahkemedir.
Günde 30, haftada 150, ayda 700, yılda 7.800 dava.
Bu bir dünya rekoru olmalı.
Kaç para alıyor bu dünya rekortmeni yargıçlar ve savcılar, 10 yılda 195 milyar doları har vurup harman savuran bu hovarda devletten?
Adalet Bakanlığı'ndan aldığımız bilgiye göre işe yeni başlayan hakim maaşı 450 milyon liradır. Haftada beş gün çalışan gündelikçi bir kadın İstanbul'un Anadolu yakasında ortalama ayda 400 milyon lira kazanıyor.
Politikacılar İzmit'te suyu sokağa akıtılan Yuvacık içme suyu barajı için 850 milyon doları buluyorlar. Armatörlere yüz milyonlarca dolar kredi verilebiliyor, ne işe yaradığını hiç kimsenin bilmediği. Sadece Ziraat ve Halk Bankası'nından, siyasilere; eş dost ve akrabalarına verilip de geri dönmeyen kredi miktarını yabancı bankacılar 10-12 milyar dolar olarak tahmin ediyor.
Adalet için para yok ama.
Esasında para da var. Ama rejim adaletin para harcanacak kadar önemli bir saha olduğuna inanmıyor.
İlik dondurucu korkunçlukta bir gerçek.
Magazin
