Ve öğrencilere sorulmuş:

- Bilkent'ten mezun olduktan sonra ne yapmayı düşünüyorsunuz?

"Sınıfın tamamının" yanıtı:

- İmkân bulursam yurt dışına gitmeyi... Orada çalışmayı... Dışarda yaşamayı düşünüyorum.

Soruların neredeyse tamamı "siyasete dair."

Ve "eleştiri dolu."

Köksal Toptan'a bir soru da biz sorduk:

- Bilkent izlenimleri ni "tek cümlede" özetleyecek olsanız... Ne söylersiniz?

- Gençlik moralsiz, siyasetçiye kızgın ve yarına umutla bakmıyor.

15 milyon demek...

Yunanistan artı Norveç demek.

Veya...

Belçika artı Finlandiya demek.

Veya...

İsviçre artı İsveç demek.

"Okula giden 15 milyon nüfus" bu ülkenin en büyük dinamiği.

En büyük hazinesi.

Ama bu nüfus öylesine mutsuz ki, çoğu "ilk fırsatta Türkiye'yi terketmek istiyor."

Ve yine bu nüfus "siyasi yapıyı yerden yere vuruyor."

Kendini yenilemek bir yana "kendini savunmaktan bile aciz bu siyaset kurumlarıyla" büyük Atatürk'ün gösterdiği "muasır medeniyet" hedefine nasıl ulaşacağız?

Milletvekili dokunulmazlığı konusunda dünyada "eşi, benzeri" yok.

Ama "Meclis'in dokunulmazlığı" hakgetire.

Meclis'e "dokunmak" bir yana, günde beş parti "sövmek" bile serbest.

Saygınlığını giderek kaybeden, saygınlığını yeniden kazanmak için bir "yeniden yapılanma... Değişim" projesi başlatamayan siyaset kurumları ile ne Avrupa Birliği'ne girmek mümkün ve ne de çağı yakalamak.

Bir zamanlar (12 Şubat 1924), bir milletvekili (İstanbul Milletvekili İsmail Canbulat), bir önerge verip, "mektuplarımın açılıp, okunduğundan şüphe ediyorum" deyince...

"Kıyamet kopmuştu."

Meclis "derhal bir komisyon kurulsun... Ve üç gün içinde bu konu aydınlığa kavuşturulsun" kararı almıştı.

Bugün bırakın "mektup okumayı..."

Milletvekili... Hatta bakan "takibe alınıyor."

Telefonu dinleniyor.

Kimse "bana mısın" demiyor.

Ve Atatürk'ün yarınları emanet ettiği gençlik "ülkesinden soğuyor... Kapağı yurt dışına atmaya bakıyor."