 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
Magazin |
|
Astroloji |
|
|
|
Para Durumu |
|
Hava Durumu |
|
|
|
Bizim
City |
|
Sizinkiler
|
|
|
|
Sarı Sayfalar |
|
İstanbul |
|
|
| Cumartesi Eki |
|
Pazar Eki |
|
|
|
Künye
|
|
E-Posta |
|
Reklam |
|
Arşiv |
 |
  
Ha, ho!..
Ankara'ya bir "heyet" geldi... Şanlıurfa heyeti... Tam 17 kişi... Kentin "önde gelen" isimleri... "Birkaçını" söyleyelim:
Belediye Başkanı Ahmet Bahçıvan.
Ticaret ve Sanayi Odası Başkanı İsmail Demirkol.
Borsa Başkanı Mehmet Kaya.
Tabipler Odası Başkanı Abdurrahman Baltacı.
Dedik ki "hayırdır?.. Neden geldiniz?.."
Şanlıurfa Ticaret ve Sanayi Odası Yönetim Kurulu Üyesi, işadamı Bahattin Demir başladı anlatmaya...
Şanlıurfalı "ilk kez" İstanbul'a gitmiş.
Ve "ilk kez" denizi görmüş.
Denize doğru koşmuş.
Dalgalar üstüne üstüne gelince...
Başlamış bağırmaya:
- Ha, ho!.. Ha, ho!.. Ha, ho!..
Etraftan "tepki... Yardım" gelmeyince...
Şanlıurfalı, sesini daha da yükseltmiş:
- Ha, ho!.. Yani imdat!..
Bahattin Demir de bize dedi ki:
- Yavuz Bey ha, ho!.. Yani imdat!..
"Özetleyerek" sunalım. Devletimiz "elektrik dağıtım sisteminin" özelleştirilmesine karar verdi ya... "Kaçak önlensin" diye. "Gelir artsın" diye. İşte özelleştirme ya da diğer adıyla "30 yıllığına işletme hakkı" ihalesi açılınca... Şanlıurfa'da dönemin valisi Şahabettin Harput ile dönemin ve bugünün Belediye Başkanı Ahmet Bahçıvan "el ele" verdiler. Kentin "önderleri... Sivil toplum liderleriyle" kucaklaştılar. Ve 670 kişinin ortak olduğu bir "şirket" kuruldu: "ŞUREDAŞ." Şanlıurfa Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi. Şirket 1996'da "ihaleye" girdi. "En yüksek teklifi" verdi... 45 milyon dolar. İhaleyi kazandı. 1997'de "işlemler" tamamlandı. Bakanlar Kurulu "herşey usulüne uygundur" diyerek, 1998'de "işlemleri onayladı." "Konu" Danıştay'a gitti. Danıştay da inceledi. "Olur" verdi. Şanlıurfa'daki "devir kurulu" da şirket yönetimini çağırdı: - Sistemi devralıp, elektrik dağıtımına başlayınız... Ancak... Ankara'nın da... "Son bir imza" vermesi gerekiyor.
Ama "son imzayı atacak" kimse de yok. Ankara'da herkes "haklısınız" diyor. Ama kimse "imza atmaya cesaret edemiyor."
- Yavuz Bey, dört yıldır bu işin peşinden koşuyorum... Dört yıldır kiliseye gitseydim papaz olurdum... Camiye gitseydim, imam olurdum... Evime gitseydim dört çocuk sahibi olurdum... Nedir bu memleketin hali?.. Kime gitsek, kapı duvar.
- Görüşmek için bazı bakanlardan randevu istedik... "Hayır" diyen yok... "Gelin" diyen de... Herkes oyalıyor... Eksik olmasın, sadece Kemal Derviş'in özel kalemi aradı... Ve dedi ki... Sayın Derviş sizinle görüşmeyecek... Oh... Nihayet biri çıkıp da açık konuştu... Bu "hikâyenin" noksanı var, fazlası yoktur. Ve bu yazı "gölgesinden korkan Ankara'nın fotoğrafıdır." | ||
 |
 |
 |
 |
 |
|||
 |
 |
 |
|