Ekonomik kriz çıkmasaydı fezadaydık..
Eğer yalanım varsa şuradan şuraya gitmek nasip olmasın.. Fezaya gidecektik, belki Ay'da market açacaktık.. Programı dahi hazırdı.. İş bir tek astronot seçimine kalmıştı.. Kriz geldi, gözümüze gözümüze vurdu..
Bizim memlekette adettir; politikacıların fikri bitti mi ahali gözünü dışarıya diker ve kendini kurtaracak bir ithal akıl bekler..
Rahmetli Özal'ın zuhuru öyle oldu..
Adamcağız Dünya Bankası'na kapağı atmış; kendine, güzel güzel atari oynuyordu.. Arada bir sıkıldığında Uzay oyununa geçiyor; Dünya'yı istilaya hazırlanan Saylonlular'a karşı tek başına mücadele ediyordu..
Elinde Joy-stick, ekranda beliren her Saylon gemisini "Vıjıt.. Vıjıt.." diye ateş ederek düşürüyordu..
Bizim Kemal Yıldırım'ın da hakkını yememek lazım.. Dünyamız Saylonlu istilasından kurtulmuşsa bunu biraz Özal'a, biraz da Kemal Yıldırım'a borçluyuz..
İkisi sabahlara kadar ekran başına dikilip, binlerce Saylonlu savaş gemisini düşürmeselerdi bu günleri zor görürdük..
Minibüsten bozma, folyo kaplı uzay gemisi ile fezaya açılan Cüneyt Arkın'ın da az biraz hizmeti olmuştur ama o günlerde asıl yük, Özal ile Kemal Yıldırım'ın üzerindeydi..
Yedi adımlık akıllar..
Rahmetli Özal'ı ilk keşfeden askerler oldu.. 12 Eylül dönemiydi ve yerli akıl bitmişti.. Askeriyenin paşalarından biri "Sokma akıl kullanalım.." dedi..Vatanı kurtarmak üzere o toplantıda hazır bulunan ve diğerleri konuşurken, emekli olduğunda eline kaç para ikramiye geçeceğini hesaplamakta olan başka bir paşa atıldı:
- "Sokma akıl yedi adım gider arkadaşlar.." diye itiraz etti..
Sonunda Evren Paşa kızdı.. O günlerde biraz asabiydi.. Ulus'taki evini dolarla kiraya verdiği basının diline düşmüştü..
Evren Paşa ikide bir gazete yöneticilerini toplayıp evin kirasını dolardan Türk lirasına çeviriyor, ev kirasının fahiş olmadığını "Bir devlet sırrı olarak" medya ile paylaşıyordu..
O kızgınlıkla "Sokma akıl yedi adım giderse gitsin.. Kendi başımıza bir adım gideceğimiz yok.." dedi, ekonominin iplerini "ithal akıl" taşıyan rahmetli Özal'a verdi..
Özal da yanına rahmetli Adnan Kahveci'yi aldı.. Yeğeni Koca Kafalı Hüsnü Bey zaten dizinin dibindeydi.. Kardeşlerini, eşini dostunu topladı, ekonomiyi bir güzel düze çıkardı..
O günleri yaşayanlar bilir.. Kıtlık devirleridir ki ampulün bulunmadığı günler.. Benzin yok, tüp gaz yok.. Margarin yağını bulan keyfinden kıçına sürüyor..
Gerçi Demirel işleri biraz düzeltmiş ama vatandaşın ciğeri yanmış bir kere..
Özal ekonomiyi düzeltmek için önce memlekete renkli televizyon getirdi.. Tarımda desteğe alışmış çiftçiye de "Hepinize birer cep telefonu.." müjdesi verdi..
Doları serbest bıraktı.. Askeriyenin bir kıtasını don gömlek denetleyince borsa fırlayıp, tavan yaptı.. Nasıl oldu ben de tam bilmiyorum ama memleket düze çıktı..
Veya bize öyle geldi..
Allah başımızdan gölgelerini eksik etmesin, üç ortaklı koalisyon hükümetimizin görülmemiş istikrar programı Zekeriya Bey marifetiyle battal edilmeseydi, kalkınma yarışında Almanya'yı yakalamamıza az birşey kalmıştı..
Hatta TUBİTAK tarafından yapılma bir füzenin fezaya atılacağı, Türkiye'nin de bu sayede uzay yarışına katılacağı rivayet ediliyordu..
Buyurun televizyonculara atlatma bir haber..
Özellikle de senin dikkatini çekerim Sevgili arkadaşım Reha Muhtar.. Akşam yayına çıkıp, benim yazıyı kaynak göstererekten; "Türkiye fezaya neden gidemedi?" diye göğsünü gere gere yayın yapabilirsin..
Evet.. Koalisyon ortakları çekişmeseydi şimdi İstanbul-Ay hattında roket işletiyorduk..
Peki neden gidemedik?
Adettir, bir millet feza yarışına girip de tedariklendiği roketi göndermeye karar verdi mi içine birşey koyması icap eder..
Temsil; Amerikalılar ilk roketlerine rahmetli Tarzan'ın yakın silah arkadaşı olan Çita'nın bir torununu koydular..
Gerçi Çita bu günleri göremedi.. Kendisi Afrika'da mecburi hizmet yaparken göçüp gitti ama torunları dünyanın ilk astronotları oldular.. O günden beri de boş astronotluk kadroları Çita'nın soyundan gelme maymunlara verildi..
İşte bizim koalisyon içinde ihtilafa yol açan, feza yarışımızı battal eden de bu mesele oldu..
Önce fezaya gönderecek şebek bulamadık.. Görev Devlet Malzeme Ofisi'ne verilmişti.. Devlet Malzeme Ofisi de Ankara Hayvanat Baheçesi'ne resmi bir yazı göndererek ellerindeki şebeklerin öz geçmişini istetti..
Hayvanat Bahçesi yönetimi, ellerindeki tek şebeği vermemekte direnince sorun çıktı..
İşin doğrusu bu şebek fezaya gidecek kadar yetenekli değildi.. Hayvanat bahçesinin eski maymunu Yaşar sağ olsaydı bu göreve uyardı.. Bilenler bilir.. Maymun Yaşar çok yetenekliydi..
Eline bir cep aynası alır, kendi poposuna bakarak mastürbasyon yapıp ziyaretçileri eğlendirirdi..
Tek kötü huyu fosur fosur cıgara içmesiydi.. O yüzden de 14 yaşındayken ölüp gitti..
Her neyse..
Hayvanat Bahçesi yönetimi ile Devlet malzeme Ofisi arasındaki yazışmalardan sonuç çıkmadı.. Bir de siyasilerin mızmızlık yaptığı söylenir.. Ben istemezlerin yalancısıyım.. Adını vermek istemediğim liderlerden biri:
- "Bu şerefi neden bir şebeğe veriyoruz? Fezaya biri gidecekse bizim partiden biri olmalı.." diye tutturmuş..
Öbür iki lider itiraz edince üç kişilik bir feza ekibi seçilmesi; bunların tesbiti için de bir alt komisyon kurulması kararlaştırılmış.. Ancak mevcut kadroların içinden "hem fıstık yiyebilen hem de fotoğraf çekebilen" sadece bir kişi bulunmuş..
Diğer iki eksiğinin tamamlanması için bir eğitim programı öngörülmüş.. Bütçede ödenek olmadığı için olay 2002 yılına bırakılmış..
İşte krizin patlaması da tam bu günlere denk geldi, bizim feza serüveni yarım kaldı.. İthal akıl olayından gidip lafı Kemal Derviş'e getirecektik, yer bitti, kısmet olmadı..
Ama vatandaş hiç değilse fezayı fethetme hazırlıklarımızdan haberdar oldu..
Ne günlerdi o günler?
Magazin
