Bunun yerine kullanabileceğimiz, kendi dilimizdeki "bunalım" var.

Krizin en ağır olanı, beş duyumuzla birden hissedilen türden olanıdır. Ortaklaşa yaşanan bir bunalımdır.

Kriz düşünce planında ortaya çıkar, zihnen algılanır, fikren duyumsanır. Ama kendisini yokluk ve darlıkla ortaya koyar.

Sonuç olarak yoğun bir kaygı ve endişe halidir. Öfkeseldir, tepkiseldir, kısacası ruhsaldır.

Krizin bu yönünü "esnaf eylemleri" sırasında gördük. Krizi canlı tutan, etkisini derinleştiren ve yayan, sürekli olarak krizden söz edilmesidir.

Kriz, beynin kriz düşüncesi üzerine kasılıp kalmasıdır.

Onun için mücadelenin ilk adımı zihnen, fikren ve ruhen gevşemektir. Ekonomi programını açıklarken, Sayın Kemal Derviş'in "ekonomi daha çok psikolojidir" demesi çok yerindedir.

- Hanımcım, suyu ısıtsan iyi olur. İçimizden gelirse soyunuruz...Yıkanırız. Gelmezse bir çay demler içeriz.". Her iki halde de ertesi gün mutlu uyanmak, başlayan günü şevkle, azimle ve huzurla selamlamak zorundayız...

Kriz endişe, korku ve panik ölçeğinde patlak verdi. Borcu borçla ödeme çarkı tıkanınca panik yayıldı. Fırlayan doları, çıldıran faiz oranları izledi.

Bu süreci geri çevirmenin ve krizi aşmanın yolu, toplumsal aklı ve bilinci, yeniden ve hızla devreye sokmaktır.

Kriz , Bülent Ecevit'i ve DSP'yi öfke topuna tutarak aşılamaz.

2 yıl önce oy kullananların tek isteği vardı:

Her gün ekranlardan taşan, bayrağa sarılı şehit resmigeçidini durdurmak, en azından geriletmek. Eğer bir de başarılabilirse hortumcuları cezalandırmak ve dürüst bir başbakan..

Ecevit'in ve DSP'nin bunu başarabileceğine ne yazık ki halkın yüzde 79'u inanmadı. O yüzden de DSP'ye bu büyük çoğunluk oy vermedi.

Seçimlerden azınlık oyu ile birinci çıkan DSP ve Ecevit bundan tam 2 yıl önce verdiği en önemli sözü tuttu.

Kendisine güvenen yüzde 21'in yüzünü kara çıkartmadı. Şehit mehmetçik ve polis resmigeçidini geriletti.