Osmanlı monarşisinin yönetim kadrolarıyla, Enderün'u Ğsarayın iç kadrosu- "Türkler"den pek hoşlanmazlardı. "Etrâk-ı bi-idrâk", "Türkler anlayışsızdırlar" sözü, sık kullanılan deyimlerdendi.
4. Murat döneminin ünlü şairi Nefi de:
"Türk'e Hak, çeşme-i irfanı haram etmiştir"
Diye yazmıştı.
Kendisini boğarak idam etmek için, elinde urganla sarayın odunluğuna doğru götüren ve sonradan da sadırazam olan cellat Boynu Eğri Mehmet Çavuş'a son söylediği küfür ise şaşırtıcıydı.
Boynu Eğri Mehmet Çavuş, Nefi'yi odunluktan içeri doğru iterken, sözde kendisine takılmak istemişti:
- Şair efendi içerde şiir düzülecek biri var, demişti.
Ve Divan Edebiyatı'nın en büyük hiciv şairi olan Nefi; ölmeden önce celladına, içinden gelen en büyük küfür olarak şunu söylemişti:
- Haydi ordan bre cahil Türk.
Osmanlı yönetimi Türkler'i, algılama yeteneğinden yoksun olarak görüyordu.
Aziz Nesin'in de, akıllarda kalmış en ünlü sözlerinden biri şuydu:
- Türkler'in yüzde 60'ı aptaldır. Kibarlığımdan düşük tutuyorum oranı...
Bazı yabancı dillerde de "Türk kafası" deyimi, "taş kafa" anlamında kullanılır.
Kendi ülkelerinde sultanlarıyla saray yöneticileri tarafından dahi horlanıp aşağılanmış olan Türkler; birden İttihat'çılar tarafından öylesine "dünyanın en üstün ırkı olduğu" propagandasıyla öne çıkarıldılar ki; yerler gökler, karalar denizler, kahveler okullar, gençler ihtiyarlar, "Türk'e Türk propagandasıyla" inlemeye başladı...
İnsanlık tarihi Türkler'le başlıyordu. Tüm ırkların kökeni Türktü. Türk olarak doğmuş olmak, dünyanın egemeni olmak için doğmuş olmak demekti. Türk tarihi şanlarla zaferlerle doluydu. Türkler'in yenmediği hiç bir ülke yoktu. v.s..
Gerçekte Arabı, Rum'u, Yahudisi, Ermenisi, Çerkezi, Kürdü, Arnavud'u, Bulga'rı, Süryani'siyle bir Şark İmparatorluğunda; Türk ırkçılığını pompalayarak, İmparatorluğu tuzla buz etmek; Avrupa'dan koparılmış, Türk ırkçılığına dayalı, teknolojiden yoksun, cılız bir Osmanlı Devleti'ne sahip çıkarak; Batı'ya doğru değil, Orta Asya'ya doğru açılmak; Bismarck'ın stratejisiydi.
Bismarck, Alman Birliğini 1871'de, çok geç kurabilmişti. Almanya'nın; İngiltere gibi, Fransa gibi, dünyanın her yanında sömürgeleri, dominyonları, kolonileri yoktu.
Ama Türk ırkçılığına tav olmuş, zayıf bir Osmanlı devletinin egemenliğini ele geçirebilirse; tüm Türki kavimlerin de dizginlerini yakalayıp, Orta Asya'ya doğru çok rahat açılabilir; İngiltere ile Fransa'nın dünya yüzündeki pozisyonlarını dengeleyebilirdi.
Ne Osmanlı monarşisinin, ne İttihatçıların; bu tür büyük boyutlu stratejileri değerlendirebilecek kapasitede kadroları yoktu...
Irkçılık coşkusuyla, yerde alıp gökte yiyen birer megaloman kesilmişti II. Jöntürk siyasetçileri..
Türkler'in neden bir türlü gelişemediği sorunu iyi kötü bir hayli kurcalanmıştır. Yeterince hayvansal protein alamadıkları; koşullanmalarını bir türlü kıramadıkları; anadillerinin yazı ve okuma boyutuyla bütünleşemedikleri ve hem Osmanlı sarayınca, hem dış merkezlerce insan deposu olarak kullanıldıkları üstünde de bir hayli durulmuştur.
Ben, Türkler'in kendi kapalı dünyalarından, evrensel bir dünyaya geçebildikleri ve kendileriyle yüz yüze gelmeyi göze alabildikleri ölçüde; çok hızlı atılımlar yapacaklarına inanıyorum.
Türkler, her dönemde ucuz ve hatta bedava bir cengaver olarak çok kötü koşullandırılırdılar. Talancılıkla yalancılığın hem kurbanı oldular, hem de o yöntemi benimsemeye kalktılar...
Bu tür taşlaşmış koşullanmalar arınıp aşıldıkça, Türkler de, 21. Yüzyıl'ın ışıklı bir parçası olacaktır; 2050'lerden sonra..
Ne yapalım, bizler erken doğmuşuz...
Magazin
