Win-Türkçe
ASCII

ZOR BİR BERABERLİK
*Yıllarca mücadele edip yarattığın şarkıcı Yeşim Salkım'ı bastırmak ve başka bir hayatın içinde, başka bir kadın olmayı seçmek... Şimdi hangi kadın var?

Dışarıdan baktığınızda iki ayrı kimlik var. Yeşim Uzan ve Yeşim Salkım... Bunu ayırmak gerek. Ama ortada bir de Yeşim var. Bunu kimse görmüyor, umursamıyor. Yani bir kadın var. Duyguları olan, ağlayabilen, gülebilen, kıskanabilen bir kadın. Yaşayan bir kadın. Sadece o iki kimliğin arasında bocalattırdılar beni. Halbuki ayırmak lazım. Evlenirken hayatım nasıl değişecek, neler olacak diye hiç düşünmedim, körkütük aşık olmuştum.

*Yani bu sadece aşk uğruna gösterilebilecek bir cesaret mi?

Hiçbir şeyi hesaplamadım. Öyle böyle değil, çok sevmişim. Sevdiğim için de bu beraberliğin bu kadar zor olabileceğini tahmin etmemiştim. Gerçekten çok zor.

BOCALIYORUM
*Evlendikten sonra daha asabi olduğunu görüyorum. Evliliğini korumak için verdiğin mücadele mi seni bu kadar sert yaptı?

Sertleşmek değil de biraz bocalıyorum. Aslımı kaybetmemeye çalışıyorum. Ama ağzımdan çıkan herşeye de çok dikkat etmem gerek. Evimdeki huzurum buna bağlı. Türkiye'de bu mesleği yürüterek, böyle bir adamla evli olarak kaç tane kadın gösterebilirsiniz evliliğini düzgün götüren? Ben imkansızı başarmaya çalışıyorum.

*Eşiniz için şarkıcı Yeşim Salkım ile evlenmek zor olsa gerek...

Beni seven, çok anlayışlı bir eşim var. İlk günden beri ona beni bu işten koparırsa ne kadar mutsuz olacağımı anlattım. İşimi bırakırsam benim, ben olmayacağımı biliyor. Çünkü beni o kimlik içinde tanıdı, sevdi. Bu olgunlukla bakıyor olaya. Onun için de kolay değil. Ama bu evliliği o da yürütmek istiyor ki, fedakarlık yapıyor. 6 senedir sansasyonsuz bir biçimde beraberliğini, evliliğini yürüten bir tane insan göstersinler bana. Var mı? Yok... Ama böyle giderse çok uzun sürdüremem.

Mutlu yuvamı bana bırakın, uğraşmayın
KENDİME baktığım zaman şunu söylüyorum: Ben yüzyılın Sindrella'sıyım... Bir sabah Allah dedi ki, 'bugün bu insan şanslı olacak...' Bu şanslı gün, Hakan'ı tanıdığım gündü. Onu ilk gördüğüm anda 'ne kadar iyi arkadaş oluruz' dedim. Demek ki doğru bir şey düşünmüşüm. Şimdi bakıyorum, çok zor günler geçirdik. Çevre, aile baskısı ve daha pekçok baskıya birlikte göğüs gerdik. Şimdi en küçük bir olay yaralıyor. Çünkü bu noktaya kolay gelmedik.

YIPRATIYORLAR
Benim ne kadar ağladığımı, üzüldüğümü kimse bilemez. Ama çok güzel ve iyi giden şeyleri bazı insanların yıpratmaya çalıştıklarını görüyorum. Allah katında da bunun yeri yok. Benim annemle babamın yuvası yıkıldı. Ve ben ilke edindim kendime; kimsenin yuvasında gözüm olmadı. Onun için benim yuvamı da bana bıraksınlar. Yuva yıkanın da yuvası olmaz. Bir parça mutluluğum var onu da bana çok görmesinler. Çünkü ben bunu hak ettim.

Ameliyat masasında kalmaktan korkuyorum
Kızımın doğumundan sonra Akdeniz anemisi olduğum ortaya çıktı. Doğum yapmam riskli

GALİBA ruhum büyümüyor. Bir çocuk tarafım var. Ortalarda küçük bir Yeşim dolaşır bazen. Onu yaşatmak lazım. Çünkü orada en masum, en temiz şeyler var. Şimdi en güzel yaşlarımda olduğumu hissediyorum. 'Kadın şarap gibidir' derler ya gerçekten çok doğru. Yaşlanmaktan hiç korkmuyorum. Kırışıklıklarım da olacak, beyazlar da...

İNŞALLAH 53'ÜMÜ GÖRÜRÜM
Allah 33'ü gösterdi, inşallah 43'ü, 53'ü de gösterir. Kızım büyüyecek, genç kız olacak. Onu görmek istiyorum. Belki başka çocuklarım olacak. Kalabalık aileleri çok seviyorum ama yeni bir çocuk için pek de cesaretim yok. Çünkü çok korkuyorum. Doğum olayından çok korkuyorum. Sanki o masadan kalkamayacağım gibi geliyor. Gizem'in doğumunda ameliyat masasında kaldım. Sonrasında 40 günü çok ağır geçirdim. Daha sonraki yıllarda da Akdeniz Anemisi olduğum ortaya çıktı. Bu hastalığı olan insanların doğum yapması çok riskli...