Planlama Teşkilatı'nın, "Hizmete Özel" damgalı raporunda, maaş-ücret denklemi şöyle açıklanıyor:
* 2000 yılında ücretli ve emeklilerin aylık ortalama gelirlerinde, kamuda toplu sözleşme kapsamında çalışan işçiler dışında reel olarak gerileme yaşanmıştır.
*Kamu işçilerinin net ele geçen ücretlerindeki iyileşme yüzde 6.9'dur.
*Memur maaşları reel olarak yüzde 11.5 azalmıştır.
* En yüksek reel gerileme, yüzde 14.6 ile net asgari ücrettedir.
*Bağ-Kur emeklilerinin aylıkları, SSK ve Emekli Sandığı'na tabi emeklilere göre nisbi olarak daha düşük oranda reel gerileme yaşamıştır.
* DPT'nin hesaplamalarında, bir kamu işçisinin 1999 yılında 552 milyon lira olan maliyeti, 2000 yılında 955 milyon liraya yükseldi. Reel artış yüzde 20.8 oldu. Buna karşın 1999'da bir memurun devlete maliyeti 229 milyon lirayken geçen yıl bu tutar 306 milyon liraya ulaştı. Ancak reel bazda yüzde 11.8 azalma gözlendi.
*Bu zor problemin çözümü için hükümete sunulan reçetede ise şu öneriler dikkati çekiyor:
*Ekonomik Program'da, yoksulluk düzeyinin altındaki gelir grupları korunmalı,
*Ücretli ve emeklilere yönelik politikalarda alt gelir gruplarının durumu gözetilmeli,
*Ücret düzenlemelerinde alt gelir gruplarına reel iyileştirme sağlanmalı.