Biliyorum, içiniz dolu... Bütün gün sinir küpü gibi dolaşıyor, çatacak yer arıyor, bizi bu hale düşürenlere beddualar yağdırıyorsunuz. 65 milyonluk bu kıpır kıpır ülke, her yerinden gençlik ve enerji fışkıran, taşı sıksa suyunu çıkaracak bu nüfus; böyle eli ayağı titreyen, intikali ağır mı ağır, refleksleri yok denecek kadar zayıf, yürümeye mecali kalmamış bir yönetime müstahak değil.
İçimizdeki en kötü vatandaşlar dahil hiç birimiz, gaflet ve dalalet içine batmış böyle bir yönetimi hak edecek kadar ağır bir suç işlemedik.
O yüzden de ne kadar kızsanız haklısınız.
Ama bir dakika durun ve düşünün... Bu kadar kızıp köpürmenin, korku ve endişe içinde kendinizi bu kadar harap etmenin kime ne faydası var?
Bugün size, bütün kötü zamanlarımda kendime de uyguladığım -ve inanın çok faydasını gördüğüm- bir yöntem, bir düşünce biçimi önereceğim. Krize dayanmak için iyimserlik reçetesi...
Önce bu kriz yüzünden başınıza gelebileceklerin en kötüsünü düşünün. Hemen arkasından da, hiçbir ekonomik krizin elinizden alamayacağı "servet"lerinizi hatırlayın:
Sağlıklısınız... Turp gibi sağlam bir aileniz var. Sizi seviyorlar ve zorluklara karşı dayanışmaya hazırlar... Aklınız yerinde; ya eğitimlisiniz ya işinizde yeteneklisiniz ya da beceriklisiniz... Bugün olmasa yarın para kazanma potansiyeline sahipsiniz...
Kriz bütün paranızı pulunuzu, malınızı mülkünüzü silip süpürebilir. Ama bunların hiçbirini elinizden alamaz.
Yani siz, en ağır krizlerin, en hiper enflasyonların bile silip süpüremeyeceği servetlerin sahibisiniz. Bu kirzde kaybettikleriniz için ağlamayı, kaybedecekleriniz için korkmayı bir yana bırakıp, hiçbir krizin sizin elinizden alamayacağı bu kıymetli şeyler için sevinmeyi bilin.
Kimilerine boş avutma gibi gelebilir ama söylediklerim sapına kadar gerçektir.
İnanmıyorsanız bir karşılaştırma yapın.
İşinizi mi kaybettiniz? Tasarrufunuzu mu kaybettiniz? Silopi'de, gencecik çocukları kaybolan o iki anayı düşünün. Onlar sizin yerinizde olmak, oğullarının yerine işlerini ya da birikmiş paralarını kaybetmiş olmak için neler vermezlerdi!
Bugün hastanelerde sağlığı karşılığıda bütün servetini vermeye hazır yüz binlerce insan olduğunu unutmayın.
Krizin zararlarından kaçınmanın hiç kimse için mümkün olmadığını biliyoruz. Ama hiç değilse kalıcı zararlara uğramamaya çalışın. Sağlığınızı, ilişkilerinizi bozmayın. Ödeyemediğiniz borçlar, ödeyemediğiniz kiranız yüzünden şekerinizin fırlamasına, kalbinizin sıkışmasına izin vermeyin.
Olacak olan neyse, olacak... Siz, bu koşullar içinde ayakta kalabilmek için alabileceğiniz birkaç kalem önlem neyse bir an önce alıp sonrasını düşünmeyi bırakın. Kriz nedeniyle küçülürken, eski bazı zevklerinizden ve alışkanlıklarınızdan vazgeçerken; hayatınıza paraya pula bağlı olmayan başka yeni zenginlikler, zevkler, hobiler katmayı deneyin. En ağır krizin bile baharın gelişini engelleyemediğini görüp bundan bir yaşam sevinci üretmeye gayret edin.
Ve hep, bundan beş yıl sonrasını düşünmeye çalışın. Beş yıl sonra, bütün bunlar geçmiş gitmiş olacak. Hem Türkiye hem de siz şu ya da bu yolla krizi atlatmış, yaralarınızı sarmış olacaksınız. Ama eğer şimdi bu günlerin hiç geçmeyeceğini sanır ve paniklerseniz kriz size hiç bir zaman unutamayacağınız bir anı bırakabilir: Hasarlı bir kalp ya da delinmiş bir mide...
Yani demek istediğim kısaca şu ki, "Herşeyin başı sağlık", "Ölüm yok ya ucunda" laflarını o kadar yabana atmayın...
Magazin
