Siyasetçiler, Türkiye'yi krizlere sürükleyen sorunların asıl suçlusu olduklarını kanıtlamak için her şeyi yapıyorlar.
Ufuksuz, çağdışı, bencil, savurgan, çıkarcı ve kavgacı siyaset kadroları, iki ay içinde Türkiye'yi iki ekonomik krize toslattılar.
Ekonomi üretim gücünü kaybederken, zaten gelir dağılımındaki adaletsizliğin sosyal patlama risklerini içinde barındıran toplumsal yapı, işsizler ordusunu 10 milyona dayayarak dinamitin fitilini ateşledi.
Ülke, yıllardan beri başarısız istikrar programlarının "Ekonomik Kurtuluş Savaşı" diye adlandırılan şartları içinde..
Ama "düşman" doğru tanımlanmadığı için sürekli dayak yiyoruz ve her yeni savaşa, kaynaklarımızı daha tüketmiş olmanın moral bozukluğu içinde başlıyoruz.
Son on yılda, aynı ligde olduğumuz ülkeler bizi fersah fersah geçtiler. 2500 dolar cıvarındaki fert başına milli gelirimiz aynı kalırken Yunanistan, Portekiz ve Kore gelirlerini 2 ile 2,5 kat arasında arttırdı.
"Düşman" teşhis edildi
Büyük ulusal yıkımlar, yeniden doğuş ruhunu uyandıran fırsatlar yaratır.
Türkiye, ekonomiyi bilen ve sosyal duyarlılığa sahip Kemal Derviş'i getirerek bu şansı ele geçirmiştir.
Derviş'in öncülük ettiği yeni ekonomik programın içeriği, savaşta hedef alacağımız "düşman"ı doğru teşhis etmiştir.
Çünkü hedef, devlet rantını kısa vadeli siyasi çıkarlar için hesapsızca savuran, yolsuzluk ve kriz üreten siyasi çarkları dağıtıp, yerine demokrasinin şeffaflığını getirecek ve siyasetin aktörlerini değiştirecektir.
Siyaset, bugünkü kadrolar için çekiciliğini tümüyle kaybedecektir.
Zaten Kemal Derviş'i huzursuz etmeye yönelen, tepki olmazsa onu kaçırmaya yönelecek dedikodu ve direnmelerin de sebebi budur.
Başbakan Ecevit dün "Kemal Derviş'in bütün zamanını ve düşüncelerini ekonomide yoğunlaştırması gerekiyor. Ona rahat çalışma olanağı sağlanması lâzım. Biz ona dikkat ediyoruz" dedi.
Kredi için tek şart..
Umarız bunu ortaklarına da inandırır ve başarılı olur. Ama Ecevit, "hükümetin alternatifi yok" gerekçesi üzerinden siyaset yapmanın sonunun geldiğini görmelidir.
İktidar, programın acilen talep ettiği yasa değişikliklerini meclisten geçirmek için her şeyi yapmalıdır. 350 sandalyeli iktidar gruplarının, muhalefeti "meclise gelmiyorlar" diye suçlamaya hakkı olamaz.
Artık siyasetçilerin toplumdan fedakârlık isteme hakları kalmadı. Bu krediyi bir şartla alabilirler: Ülkeyi krizlere mahkum eden siyasetin yapısını değiştirmek yolunda adım atarak ve fedakârlığı kendileri göstererek..
Başarısızları tasfiye eden, lider sultasına son veren reformları Partiler ve Seçim yasalarında yapacaklarına söz vererek.
Türkiye'ye umut ve moral lâzım.
İktidar, muhtaç olduğu toplum desteğini ancak bu konuda kefalet ve teminat göstererek alabilir.
Magazin
