Kemal Derviş, Mustafa Kemal olabilir mi?

Ülkeyi, 82 yıl sonra, kurtarıcı Mustafa Kemal bekler duruma getiren utansın! ABD'den gelmiş Kemal Derviş'ten 1919'da Samsun'a çıkan bir 'Mustafa Kemal kurtarıcılığı' bekleyenlerin yüzü kızarsın!

Mümkün olabilir mi?

Kemal Derviş...

Mustafa Kemal olabilir mi?

Yanlış anlamayın...

Bana da sinirlenmeyin...

Benzetmeyi yapan ben değilim. Kemal Derviş'in "yangın söndürücü olarak çağrılmasından" hemen sonra ilk benzetmeyi Ankara'daki ABD Büyükelçisi Robert Pearson yaptı; "Ekonomiyi kurtarma mücadeleniz Kurtuluş Savaşı'na benziyor. 1919 ruhunu ve o dönemdeki cesareti şimdi de görüyorum" dedi. Bu açıklamadan iki gün sonra da özel sektörün en büyük kuruluşu Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği, bütün gazetelere tam sayfa renkli ilan verdi. Bu ilana; Mustafa Kemal ve arkadaşlarının 23 Nisan 1920'de Büyük Millet Meclisi'nin açılış töreninde çekilmiş fotoğrafını koydu ve fotoğrafın altına da "Cumhuriyet tarihinin en ağır ekonomik krizini yaşayan Türk Ulusu, yeni bir kurtuluş savaşı vermektedir" diye yazdı.

Ve üçüncü benzetmeyi...

Dün Başbakan Ecevit yaptı; "Ekonomik Kurtuluş Savaşı veriyoruz, bütün ulus savaşı desteklemeli" dedi.

***

Bir kurtuluş savaşı varsa....

Bunun Mustafa Kemal'i kim?

Mustafa Kemal'i Anadolu'ya kurtuluş savaşı başlatması için padişah göndermişti. 82 yıl sonra Kemal Derviş'i de "ekonomideki kurtuluş savaşını başlatması için" seçilmiş padişahlar diye tarif edilen Ecevit, Bahçeli, Mesut Yılmaz çağırdılar.

Mustafa Kemal...

Kurtuluş Savaşı'nı başardı.

Padişahı kovdu.

Kemal Derviş...

Kurtuluş Savaşı'nı kazanırsa, hayat, Ecevit'i, Bahçeli'yi, Yılmaz'ı kovar mı? Seçilmiş padişahlık düzenine son verir mi?

Bence verir...

Hayat hakbilirdir.

Ülkeyi bu kadar büyük krize sokanları hayat artık başta tutmaz. Kemal Derviş, bu savaşı kazanamazsa, Mustafa Kemal olamaz, olsa olsa Çerkez Ethem olur.

Benzetmeyi ben şöyle yapıyorum: Kemal Derviş, ABD'den Ankara'ya geldi ve Mustafa Kemal'in 1923'de kurduğu "Cumhuriyet Projesi" nin oksijen çadırına alınmış, sırt üstü iki seksen yattığını gördü. Tıpkı birinci Kurtuluş Savaşı'nda olduğu gibi ülke ölüm döşeğinde.

İçi iltihaplanmış...

Ameliyat edilmezse ölecek.

Kemal Derviş, neşteri attı, gövdeyi yardı. Gördü ki, Mustafa Kemal'in gövdeye koyduğu bütün organlar çürümüş, ölmüş, bitmiş. Projenin içindeki; "Türküm, Doğruyum, Çalışkanım..." ruhu yok olmuş.

Herkes Türklükle övünüyor.

Kof, içi boş bir övünme..

Doğruluk çürümüş.

Çalışkanlık boğazlanmış.

Ülkeyi rüşvet sarmış..

Ahlak bitmiş..

Hukuk ayaklar altında...

Sistem kontrolden çıkmış...

Devlet harcamaperest olmuş...

Memur az çalıştırılıyor. İşçi az çalıştırılıyor. Çiftçi verimsiz, bilgisiz, dünyadan kopuk üretim içine itilmiş. Ülkenin tarlaları; pancar, tütün, fındık, çay, pamuk, buğday üretiyor fakat öyle bir sistem kurulmuş ki, bu üretim zararına oluyor ve ülkenin devlet bankalarını çökertiyor.

Ülke IMF'ye muhtaç..

ABD'ye gebe...

Avrupa'ya yalaka...

Türk lirası gebermiş...

Özel sektör, üretimden değil faizden bilanço kârı sağlamayı işadamlığı sayıyor. Özel sektör bankaları, "açık pozisyon" dışında para kazanamaz hale gelmişler. Çünkü bankacılık sisteminde dolaşan vadeli hesaplar, vadesiz hesaplar ve reponun toplamının yüzde 94'ünü devlet, delice yüksek faizler ödeyerek iç borç diye alıp har vurur harman savurur olmuş.

Banka sektörü: 20 milyar dolar...

Reel sektör: 30 milyar dolar...

Kamu sektörü: 50 milyar dolar...

Açık pozisyona düşer olmuş. Ayrıca holding bankacılığı da içerden hortumlamanın malzemesine dönüşmüş.

Özetle Kemal Derviş....

Gövdenin içini yarmış..

Bakıyor. Dehşet verici görüntü:

Bütün organlar çürümüş...

Önünü kesmezlerse, çelme atmazlarsa, vücut çalımı yapıp başını döndürmezlerse, entrika kumpası kurmazlarsa, bel aşağı vurmazlarsa Derviş, çürüyen organları yenileriyle değiştirecek. O zaman, Kemal Derviş, Mustafa Kemal Derviş olacak.

Çeyreği olabilse yeter!