Nerdeyse kırk yılı aşkın bir süredir, arada sırada gelip ev işlerine yardım eden Celal, geçen gün:
- Bunlar, dedi, sonunda Derviş'i de yerler...
"Bunlar" diye kastettiği Ankara siyasetçileriydi.
Önceki akşam bir TV programında İlhan Kesici de, Soğuk Savaş dönemlerinden kalma köhne bir siyasal yapılanmayla, Kemal Derviş'in hedeflediği globalleşme sürecine geçilemeyeceğini belirtiyordu.
Muhalefet partilerinin liderleri de, mevcut koalisyonla hiç bir yere varılamayacağını bastıra bastıra ilân ediyor ve ekonomik kriz faturalarının yoksul halk yığınlarının sırtına yüklendiğini iddia ediyorlardı. Bu arada Türkiye'nin bağımsızlığının tehlikeye düştüğünü ve ülke yönetiminin dış odakların güdümüne girdiğini; iktidar siyasetçilerini "ihanetle" suçlayarak, söyleyenler de vardı.
Şimdi sezdiğimiz kadarıyla yaygın bir kuşku var ortalıkta:
-Acaba Kemal Derviş de, yenecek mi; ekonomik krizler daha da büyüyerek sürecek mi?-
Kuyunun içinden kuyu ne kadar görünürse, Türkiye'nin içinden de Türkiye o kadar görünür.
Bu arada Washington'un Ankara üstündeki etkilerinin boyutlarını; ne şeytan bilebilir, ne Brahman rahipleri, ne de uzay astronotları.
Soğuk Savaş yıllarında Ankara egemenleri, Washington'la aşırı bir uyum içindeydiler.
Böylesi teslimiyetçi bir politikayı, Türkiye'nin gelişmesi ve evrensel kadrolar yetiştirebilmesi için sakıncalı görenler; ağır ceza mahkemelerinde süründürülür, hayatları karartılır ve cezaevlerine tıkılırdı...
Bugün dünya savaşları dönemi kapandı ve globalleşme süreci başladı. Pentagon'un da, dilediği yerde kullanabileceği ucuz köylü taburlarına gereksinmesi kalmadı.
Yine gözlediğimiz kadarıyla; globalleşme sürecinin, AB ile birlikte öncülüğünü yapan Washington, yeni bir amaç saptamış durumda. O da, "Budist'i, Yahudi'si, Protestan'ı, Katolik'i, Ortodoks'u" ile çağdaşlaşmış bir dünya mozayiğine, İslam'ı da katabilmek...
Çünkü İslam dünyası; Japonya ile Çin'den de geri; Rusya ile Yunanistan'dan da geri; Almanya, Hollanda, Norveç, İsveç, İngiltere ve ABD'den de geri; Portekiz, İspanya, Fransa, İtalya'dan da geri; İsrail'den de geri...
21. Yüzyıl'ın hızla bütünleşmekte olan dünyasına, İslam'ın da girmesi gerekiyor.
Ve bunun için özellikle 200 milyonluk Akdeniz İslam dünyasına gösterilecek model, Türkiye olacak...
Gregoryen'i, Ortodoks'u, Yahudi'si, Alevi'si, Katolik'i, Protestanıyla sarmaş dolaş yaşayabilen; Avrupa Birliği'ne katılma düzeyine erişmiş; adam başına ulusal geliri 10 bin dolara ulaşmış; ılıman İslam profilli, laik ve insan haklarına saygılı, saydam bir Türkiye...
Washington, Türkiye'yi İslam dünyası için özenilecek bir model yapma hedefine ergeç ulaşacaktır.
Türkiye, siyasal egemenlikler aracılığıyla, iç talan ve yağmaların sürmesi tutkusunu kıramazsa; acılı çalkantılardan da geçebilir...
Ama sonuç değişmez. Sadece 20-30 yıl sonrasına ertelenmiş olur.
Böyle bir gecikmeye neden olmuş olanlar da; diledikleri paye ve olanaklara kavuşamadan; öngöremedikleri cehennem salıncakları içinde, eriyip kaybolurlar...
21. Yüzyıl, benim kuşağımın yüzyılı değil... Aldanıp aldanmadığımız 2050'lerde iyice çıkar ortaya... Olsa olsa, genç bir kuşak daha ziyan edilmiş olur...
Kemal Derviş, kolay harcanmayacaktır. Harcama testereleri çalışmasını hızlandırırsa; bedeli büyük gelebilir ve Soğuk Savaş döneminden kalma statükocular da, paylarına düşen yıldırımlardan kendilerini kurtaramayabilirler.
Fal baktığımızı sanmayın. Karl Marx'ın dediği gibi, kozmosta ve onun minicik bir parçası olan Arz yuvarlağında, "tek değişmeyen şey değişimdir". Türkler'in bir türlü algılayamadığı...
İnsanlık kötüye gitmez. Türkiye de gitmez. Enseyi karartmayın.
