'Fantasies', Şefika Kutluer'in dünya piyasasında olan altıncı CD'si. Japonya, Çin dahil tüm dünya radyo ve TV'lerinde en çok istek alan parçalardan oluşuyor. Şef Rezuşa'nın yönetimindeki Slovak Filarmoni Orkestrası'nın eşliğinde çalan sanatçı ile "mükemmeliyet" üzerine konuştuk.

Şefika, bir parçayı iki kez aynı şekilde çalabiliyor musun? Mümkün değil gibi geliyor.

Şefika Kutluer: Doğru, aynı yorumu ikinci defa yapamam. Her seferinde değişik olur.

İki saniye evvel sen de başka oluyorsun, yorumun da. Kayıtlar sırasında ya orkestrada yanlış bir ses çıkıyor, ya teknik bir arıza oluyor kesiliyor ve tekrarlanmak zorunda kalınıyor. CD'ler montaj yapılarak bitiriliyor. Dinlerken kimse montajın farkında olmuyor. Ben CD'lerin bu şekilde yapılmasına karşıyım. Çünkü çalarken hissettiğin duygular bölünüyor. Gazete kupürleri yapıştırılmış gibi oluyor.

Bütünlüğünün olmadığını herhalde çok az insan anlıyordur. Önemli olan senin tatminin tabii.

Ş.K.: Bu yüzden benim için CD kayıtları çok zor geçiyor. Çünkü ben başladığım duyguda, aynı renklerle bitirmek istiyorum parçamı. Orkestranın benimle çalışırken yanlış yapmaması gerekiyor. Bir yanlış ses beni tedirgin ediyor. Baştan tekrar edilecek, başka çare yok. Benim bütün CD'lerim, konser gibi hiç bölünmeden baştan sona çalınarak, montajsız kayıt edilir.

Eşi Refik Kutluer (RK): Şefika'nın titizliği çok meşhurdur. O yüzden en iyi orkestralarla çalışır.

ŞK: Bende aşırı bir mükemmeliyetçilik var. Kendimi çok fazla hırpalıyorum. Kayıt sürecinde uyuyamıyorum.

RK: 70 dakikalık bir CD bu. Toplam kayıt süresi dört gün. Sabah on, akşam on. Herhalde yetmiş saat ediyor kayıt süresi. Şef Rezuşa, aynı zamanda aranjeleri yapan dünya çapında bir besteci. Müthiş bir kulak. O, orkestranın diğer teknik adamları ve Şefika oturuyorlar, yaptıkları kaydı dinliyorlar. Hepsi "mükemmel, harika" derken Şefika "Hayır, olmadı" diye itiraz ediyor. Birkaç dinlemeden sonra onlar da fark ediyor neden olmadığını. Bunlar sıradan insanlar değil. Onlar bile farkedemiyor önce. Sonra aynı kayıt baştan sona tekrarlanıyor.

Onları rahatsız etmeyen, seni rahatsız eden şey ne?

RK: O kadar ince bir detay ki bu. Mükemmelle biraz öncesi arasındaki aralık... Şefika işte onu hissediyor.

Çaldığın hikayedeki duygunun bölünmüşlüğünü, onların hissetmemesi gerginlik yaratıyor olsa gerek.

ŞK: Gerginlik değil yorgunluk oluyor. Bir de kuraldır, ikinciden sonra tekrarlandıkça bozulur. Bu da çok tehlikeli bir şeydir bizim için. Onun için müzisyenlerle ve teknik ekiple çok iyi anlaşmak lazım ki fazla tekrar yapmadan bitirilsin.

RK: Mükemmeli 100 ile ifade etsek, mükemmel bir eser yaratmak için herkes sıfırdan başlamak zorunda olsa, 100'ü ona bölsek, her on birim için belli bir çalışma lazım olsa, ilk yedi birim için birer hafta çalışmak gerekiyorsa, sekizinci on için bir ay çalışmak gerekiyor. Dokuzuncu on için bir yıl çalışmak gerekiyor. 99'dan 100'e geçmek için gereken o bir birime bazen bir ömür bile yetmiyor.

ŞK: Viyana'da talebeyken de böyleydim. Ben ne orkestrada, ne de çalıştığım teknik insanlarda hata kabul ederim.

n O istediğin mükemmellik nasıl bir şey?

ŞK: O, bazen eserin içinde bir ses tonudur. Oranın güzelliğini verecek bir renktir. Onu elde etmek için belki yedi ay uğraşırım. Aylarca sırf o geçişteki o sesi çıkartmak için çalışırım. Belki sinirden, belki heyecandan odada çıkan o ses, konserde çıkmaz.