Bret Easton Ellis'in yankı uyandıran kitabı beyaz perdede: 'Amerikan Sapığı'. Ancak bu sapık, perdeye iyi yansıtılmış mı, yoksa pornografik bir seri katil filmi mi olmuş bilemiyoruz

MÜZİK TUTKUNU SERİ KATİL
Öte yandan Bateman müzik tutkunudur. Cinayetlerine çağdaş müzik devleri eşlik eder: Huey Lewis, Robert Palmer, Phil Collins ya da Chris De Burgh... Öldürme eyleminin dozu, kapsamı ve hedefleri gitgide genişler ve çılgınlaşır. Ama, bu uygar çevreyi kanlı bir arenaya dönüştüren tüm bu olaylar gerçek midir? Yoksa Bateman'in gitgide göçen aklının yarattığı kanlı hayaller mi?

10 yıl önce edebiyat dünyasında yankılar yapan Bret Easton Ellis'in aynı adlı romanını, bir türlü fırsat bulup okuyamadım. Bu açıdan, filmi romanla karşılaştırma olanağım yok. Ama karşımızda kuşku yok ki ilginç bir film var. Bu "seri katil" öyküsü, aslında özellikle 1980'lerin monetarist, paraya ve ekonomik güce tapan toplumlarının ve çağdaş kapitalizmin gönüllü neferleri yuppie'lerin dünyasına yönelik amansız bir eleştiri niteliği taşıyor. Bu ruhsal çöküş öyküsü, tüm gerçek insancıl duyguları dışlamış, başarı ve mutluluğu sadece yüzeysel şeylerde, gösteriş ve teşhirde arayan bir kuşağın acımasız irdelenmesini içeriyor. Sanki cinsellik, pornografi ve cinayet, asıl yapılarından sıyrılıp, yüzeye yansıyan bir ahlaksal yozlaşmanın kaçınılmaz aşamaları olarak gösteriliyor.

Bu kanlı ve stilize öykü, insanı ürperten bir soğukluk içeriyor. Belki herkese, özellikle hassas ruhlara göre olmayan, ama bir kadın yönetmenden geldiği ölçüde şaşırtıcı ve ilgi çekici bir film. Sertliğinin ve şiddetinin ardında gerçek bir insancıl kaygı ve geleceğe yönelik bir umutsuzluk mesajı taşıyan...