kapat

13.03.2001
Anasayfa
Son Dakika
Haber İndeksi
Yazarlar
Günün İçinden
Politika
Ekonomi
Dünyadan
Spor
Limasollu
Magazin
Sabah Künye
Cumartesi Eki
Pazar Eki
Melodi
Bizim City
Sizinkiler
Para Durumu
Hava Durumu
İstanbul
Astroloji
Reklam
Sarı Sayfalar
Arşiv
E-Posta

A T V
M i c r o s o f t
Win-Turkce US-Ascii
© Copyright 2001
MERKEZ GAZETE DERGİ BASIM YAYINCILIK SANAYİ VE TİCARET A.Ş.
Aktif Dagitim
Kocam bir manyaktı
3 yıl boyunca her gün beni dövdü. 8 aylık hamileyken bile. Oğlumla beni odaya kapatıp aç bıraktı. Geber diyordu. O bir cani, bir manyak!

Gebze Dilovası'nda, 3 yıl önce severek evlendiği kocası Tunay Erpek tarafından sürekli dövülen ve oğlu Muhammed ile birlikte 1 ay boyunca aç bırakılarak ölüme terkedilen Adalet Gülbakar (22), dehşet dolu hayatını SABAH'a anlattı. İşte genç kadının yürek yakan itirafları:

"Evliliğimizin ikinci haftasında çay tabağına biraz çay döküldü diye beni öldüresiye dövdü. Kimseye söyleyemedim. Her gün eve gelip sudan bahanelerle beni dövüyor, sonra da odaya kapatıp yemek vermiyordu. Evlendiğimde 60 kiloydum. İşkenceler yüzünden 35'e düştüm.

HİÇ SEVİYORUM DEMEDİ
Birgün kızkardeşlerim bize geldi. Yüzüm gözüm çürük içerisindeydi. Kocam, beni tehdit ettiği için onlara gerçeği anlatamadım, merdivenlerden düştügümü söyledim. Komşularımız bana hep acıyarak bakıyordu. Ancak birşey de yapamıyorlardı.

Kocam bana hiç 'seni seviyorum' demedi. Aramız düzelir diye hamile kaldım. Ancak hamileyken de dövmeye ve aç bırakmaya devam etti. Komşularım camdan ekmek veriyorlardı onu yiyordum. Kimi zaman korkudan onu da alamıyordum. Hamileliğimin 8'inci ayında beni dövdü ve 'seni öldüreceğim' dedi. Öyle bir dövdü ki, 3 gün yerimden kalkamadım.

Doğum yaptım bir oğlum oldu. Adını Muhammed koyduk. Çok mutluydum belki artık dövmez ve işkence yapmaz diye düşünüyordum. Ama doğum yaptıktan 1 gün sonra 'Neden yatıyorsun? Kalk evin işlerini yap' diye bağırarak dövmeye başladı.

HAYVAN GİBİ SEVİŞİRDİ
Akşamları eve geldiğinde beni bir güzel döver sonra da vahşi bir hayvan gibi cinsel ilişkiye girerdi. Korkudan reddedemezdim. Çocuğumuz açlıktan ağlarken o mışıl mışıl uyurdu. Sonra bizi odaya kilitledi. Hergün odanın kapısınından bana bakıyor ve tekrar kapıyı kilitleyip gidiyordu. Birkaç gün önce 'Daha gebermedin mi?' diyerek beni dövdü ve gitti. İyice bitkin düşmüştüm, yerimden bile kıpırdıyamıyordum. Artık yaşamdan ümidi kesmistim tek düşündüğüm oğlumdu. Sürünerek camı açtım. Bağırmak istedim ancak bağıramıyordum. Daha sonra gözlerimi açtığımda hastanedeydim, ağabeyim getirmiş.

Gülcan DEMİRCİ


Copyright © 2001, MERKEZ GAZETE DERGİ BASIM YAYINCILIK SANAYİ VE TİCARET A.Ş. - Tüm hakları saklıdır