Ankara Hilton'un berber salonuna girdim...
Mutlu bir tesadüf(!) yan koltukta Kemal Derviş! Sohbeti başlattım...
Efendim yeni göreviniz hayırlı uğurlu olsun. Bütün Türkiye, size büyük ümit bağladık.
Çok teşekkür ederim, ben de çok mesaj alıyorum. Odaya mesaj yağıyor, hiç tanımadığım insanlardan... "Size güveniyoruz, siz yaparsınız" diyorlar. Güzel bir his, o mesajların yanında devletin dosyaları da var dizi dizi. Bazen masanın üstüne yan yana oluyorlar. Bu destek güç veriyor. Ben de sürekli çalışıyorum.
Bayram sonrası nasıl bir Türkiye'ye uyanacağız dersiniz?
Çok çalışmam gerekiyor, bayramda da bayram sonrası da... Bütün ekiple çalışmamız lazım. Çok yoğun bir tempoda çalışmamız lazım. Yapılacak çok iş var.
Ne zaman düze çıkar gibi oluruz? Bir tarih verebiliyor musunuz?
Yaz başı biz de düzelmeye başlarız diye düşünüyorum. Yaz başı düze çıkmaya başlarız. Ama önümüzde çok zorlu iki üç ay var. Bayram sonrası iki ay zor geçecek. Biliyorum işten çıkartmalar var, biliyorum ortalama maaşlar düşük ama hep birlikte milletçe destek verip beraber omuzlamamız gerekecek. Yaz aylarıyla birlikte düzelmeler başlayacak.
Göreve atandığınızı televizyondan izlerken gördüm, elinizi Başbakan Ecevit'in omzuna koydunuz...
Ya öyle oldu, inşallah yanlış anlaşılmamıştır. Sevgimi engelleyemedim.
Zor bir dönemde güç şartlarda son derece ağır bir sorumluluk aldınız, kendinizi nasıl hissediyorsunuz?
Yapmak istiyorum, başarmak istiyorum ve olacağına inanıyorum. His deyince, dün akşam babamı düşündüm. Onu çok özlediğimi düşündüm. Keşke bu günleri, Ğbeni- görseydi. Onlar da 1963'lerde "Nerede hareket orada bereket" diye bir akım başlatmışlardı.
Otelde de hareket çok, oda servisi yapan garsonlar bile ekonomi konuşuyor, bir tanesi bana "Brezilya krizden çıktıysa biz de çıkarız" diye anlattı.
(Gülüyor, ardından berbere...) Böyle iyi oldu, toplantım var, gideyim artık. (Bana dönüyor) Size de iyi günler dilerim...
Tekrar hayırlı olsun, kolay gelsin efendim.
