Tarihi fırsat

Ekonomiden sorumlu Devlet Bakanı Kemal Derviş, uçan halıya binerek gelmiş bir masal kahramanına benziyor.

Medyadan gördüğü ilgi onu şaşırtmıştı ilk gün. Fakat yavaş yavaş alışıyor.. Her fırsatta kendisini kuşatan kamera ve mikrofonlara bir şeyler söylemekten kendini alamıyor.

Bize mi benzedi o da?. Sanmıyoruz..

Türkiye niçin krize sürüklendi?

Krizin temelinde, siyaset tarafından sahiplenilmemiş, halkın desteğinden nasipsiz kalmış bir ekonomik program yatıyor.

Şimdi Kemal Derviş, adı etrafında oluşan umutları ve başarı beklentilerini, yeni programın en önemli sermayesi olacak şekilde derliyor ve büyütmeye çalışıyor.

Dün medyaya, asıl amacın halkın yaşam düzeyini yükseltmek, gelir dağılımını düzeltmek olduğunu, ekonomik programı da bu amaca yönelik zorunlu bir araç olarak gördüğünü söyledi.

Üretime dönüş yolu
Derviş'in üretime verdiği önemi onu izleyenler biliyor. Ve programa bu tercihin yansıması bekleniyor.

Türkiye yirmi yıldan bu yana parasal önlemleri hep yapısal program gibi taşıdı.

Tarımda kendi kendine yeterli dünyadaki yedi ülkeden biri iken kendini besleyemez duruma böyle düştü.

Üretmeyen borçlular servetlerinden öderler ve fakirleşirler.

Derviş bizi doğru hedefe yöneltecektir.

Ekonominin yeni kaptanı, arkadaşımız Murat Birsel'e "Bayram sonrası iki ay zor geçecek.. Yaz aylarıyla birlikte düzelmeler başlayacak" dedi.

Sonra üstlendiği ağır sorumluluk ve duyguları ile ilgili bir soru..

Cevabı içtenliğin bütün gücünü taşıyor:

- Yapmak istiyorum, başarmak istiyorum ve olacağına inanıyorum. His deyince, dün akşam babamı düşündüm. Onu çok özlediğimi düşündüm. Keşke bu günleri görseydi..

Başarının dinamiği
Başarıya inanan, birikimli ve donanımlı bir cesur adamın şahsında yıllardır özlediği şansı ülkenin yakalayabileceğini umuyorum.

Kemal Derviş, gelecekten talepleri olan cesur bir adam. Hayat cesareti ödüllendirir.

"Cesaret, korkusuzluk değil, başka bir şeyin korkudan önemli olduğu inancıdır."

O başka şey, ülkeye hizmet aşkı mı, kendisine makamlar, ünvanlar kazandıran hayata minnettarlığını belli edecek bir şey bırakma arzusu mu, yoksa Türkiye'nin geleceğinde daha büyük siyasi sorumluluklar yüklenme hayali mi?

Farketmez, hepsi saygıdeğer hedeflerdir.

Dünya Bankası'ndaki postunu feda etmiştir ama aldığı risk amacına ulaşırsa Türkiye 1980'lerde geçirdiği alaturka modernleşmeyi çağın rayına oturtabilir.

Bu geçiş dönemi AB yolundaki ülkeye aradığı lideri kazandırabilir. Yeni liderin yaratacağı zincirleme etki de, bütün siyasi yapıları alt-üst edebilir.

Düzen partilerinin kendilerini koruma duygusu, acaba Derviş'in hesabına yazılacak başarıya zorluklar çıkarır mı? Çıkarabilir..

Uyanık olmak lâzım. Ele geçirilen tarihi fırsatın muhafızlığını yapacak bir kamuoyu şükür ki artık var.