Ampulleri söndürelim! güven çağıralım!

Olanı, biteni iki bürokratın sırtına yükleyip "temiz kalmak", şişeye kilitlenip okyanusa bırakılan mektup gibi... Sahibini arayan mektup...

Zavallı, kimsesiz mektup...

Derya içinde şaşkın mektup...

İki bürokratın kellesini alıp, padişahı kurtarmak ne kadar büyük bir hakaret. Halkı, milleti, bütün toplumu aşağılama. Her zaman böyle olmuş; sadrazamın kellesini almışlar, padişah kalmış. Padişahın gitmesi için yeniçerinin ayaklanmasını beklemişler.

İki bürokrat gitti..

Gazi Erçel, şehit...

Selçuk Demiralp, gazi...

Gitmeleri de gerekiyordu. Doktorların deyimiyle başlarından darbe yeyip travma geçirmiş gibiydiler.

İyi ki gittiler...

Korkmuş, düşünme ve karar verme kabiliyetini yitirmiş insanı pilot kabininde tutamazsınız. Eli ayağı kesilir. 14 aydan beri uygulamaya konulan programın kefili olmuş, siyasetçilerle birlikte "kolektif bir aldatmacaya" girmiş ve son dakikaya kadar da; "Program iyi gidiyor, su bile sızdırmıyor..." demeçleri vermiş Merkez Bankası Başkanı ya da Hazine Müsteşarı siz olsaydınız, siz de beyin travması geçirmez miydiniz?

Ben geçirirdim...

***

Barajın kapakları öyle bir açıldı ki ormanı bile su bastı. Cılız ağaçlar değil, asırlık çınarlar da köklerinden sallantı halindeler.

Bankacılık sektörü..

Ve onun beslediği...

Üretim sektörü...

Patlamış barajın suları altında kalan ormana döndüler. Bankalar toplam 8 milyar dolarlık özkaynaklarını bitirmiş, son krizle faizlerin çıldırması üzerine de halktan topladıkları paraları yeme noktasına gelmişler. Yabancılar "verin paralarımızı" diye harekete geçmişler ve Türkiye tarihinde ilk defa borcunu ödeyemez duruma gelmiş. Bankalardan kredi çekmiş olan fabrikalar da (bunun yaklaşık 60 milyar dolar olduğu belirtiliyor) havlu atmış durumdalar. Öbür yandan fona devredilmiş, yani kurtarılsınlar diye "hastaneye kaldırılmış" bankalarda da acayip bir iç kanama devam ediyor. Bu bankaların, Başhekim Zekeriya Temizel'in yönetimindeki "banka hastanesine" kaldırıldıklarında sayıları 8 taneydi. Zararları ise yaklaşık 6 milyar dolardı. Şimdi, banka sayısı da arttı, 11'e çıktı ve "zararları 16 milyar dolara" ulaştı. Bunun anlamı şu: Fona devredilen bankaların devletin elindeyken yaptığı zarar, özel ellerdeyken yapılan soygunu kat be kat geçmeye başladı.

Yani hastane de çökmüş...

Siz Gazi Erçel olsaydınız...

Ya da Selçuk Demiralp...

Bu tabloya bakıp...

Beyin travması geçirmez miydiniz?

***

Dolayısıyla Gazi Erçel ile Selçuk Demiralp, istifa edip kurtuldular. Sistem de onlardan kurtuldu. Sadrazamın kellesini aldılar, padişahım bin yaşa...

Geride kalan tablo ise şu:

2000 yılında devletin ödediği faiz: 36.6 katrilyon lira. 2001 yılında devletin ödemeyi hedeflediği faiz:16.7 katrilyon lira. Fakat bu krizden sonra, enflasyon ve faizler patlayacağı için devletin bu yıl sonuna kadar ödemesi hesaplanan faiz ise 30 katrilyon lira olacak. Öye bir krize yakalanmışsın ki, devlet hazinesi olarak bu yıl ödemeyi hedeflediğin faizden 14 katrilyon daha fazla ödeyeceksin.

Bu tablodan nasıl çıkılacak?

Yeni bir program yapacaksın.

Dış destek aramaya çıkacaksın.

Yeni bir para politikası...

Yeni bir faiz politikası...

Yeni bir döviz politikası..

Yeni bir bütçe politikası...

Belirleyecek, yeni hedefler koyacaksın. Ve devletin gelir gider dengesini tutturmak için de; "yeni bir gelir artırma (yani yeni vergiler koyma) ve gider kısma (ordu harcamaları dahil)" taze bir program açıklayacaksın.

Ve güven bekleyeceksin...

Anakara'da Güven Parkı'na gidip, çimenlere oturup "Güven gelsin..." diye bekleyeceksin. Ya da akşam evde ampulleri söndürüp, "Güven çağırma seansları" yapacaksın.

Güven geldiysen...

Üç defa tıkla...