Manken Deniz Akkaya'nın birkaç ünlü ile röportaj yapması, üstüne üstlük mankenlik yapmak için gittiği Yüksekova'da yaşadıklarını kaleme alması bir hayli gürültü kopardı..
Gazete sayfalarından televizyon ekranlarına taşınan tartışmaya sonunda iletişim fakültelerinin dekanları da katıldı. Hocalar da katıldığına göre demek ki mesele mühim..
Bazı meslekdaşlarım gibi hocaların bir kısmı da Deniz Akkaya'nın röportaj yapmasını zinhar istemiyor.. İşi daha da ileri götüren Ege Üniversitesi İletişim Fakültesi Dekanı Prof. Dr. Işık Özkan bırakın Deniz Akkaya'yı, iletişim fakültesinden mezun olmayanların bile bu mesleği yapmasını istemiyor.. İşe giriş için diplomanın ön koşul olmasını teklif ediyor..
Yani, tıp fakültesi mezunlarının doktor..
Hukuk fakültesi mezunlarının avukat..
Eczacılık fakültesi mezunlarının sadece eczacılık yapabilmesi gibi..
Bu tartışmanın farklı bir boyutu. Dekanın gazetecilik mesleğinin pratiğinden pek anlamadığının göstergesi.. Gazeteci nasıl olunur tartışmasına da değinmeye çalışacağım ama önce şu Deniz Akkaya meselesini bir aydınlığa kavuşturalım..
Aslında bu olay, bizlerin ne kadar hoşgörüsüz ne kadar toleranssız olduğumuzu ortaya koydu.. Dogmatik düşünce tarzı "Olamaz.. Bir manken gazeteci olamaz" diye ortaya çıktı..
Durun bakalım..
Gazetecilik mesleği o kadar kolay mı ki bir manken iki röportajda gazeteci olsun..
Zaten kimsenin Deniz Akkaya'nın gazeteci olduğunu söylediği yok.. Kendisi bile "başarabilirsem gazeteci olmak isterim" diyor..
Peki yapılan ne?. Bir ünlünün bir başka ünlü kişi ile röportaj yapması..
Mesele işte bu kadar basit.. O halde bu hoşgörüsüzlük neden?..
Bir manken gördüklerini, yaşadıklarını yazamaz mı?
Gelelim hocaların teorik tartışmasına..
Bir kere gazetecilik, işleyişin pratik ve pragmatik olduğu, kararların böyle alındığı bir meslektir. Öyle teorik tartışmalara gelmez.. Bu mesleği yapacak kişilerde aranan ön koşul bilgi birikimidir.. Donanımdır...
Gazeteci olmak isteyenler, mutlaka siyaset bilimi, sosyoloji, tarih, hukuk gibi temel konularda eğitim almalıdırlar.. Almamışlarsa bile yeterli bilgi donanımına sahip olmalılar..
Çünkü bu meslek diplomayla değil bilgiyle, birikimle yapılır..
Bu bilgi ve birikim de bir günde sağlanmaz.. Yıllar ister, deneyim ister, sabır ister, kararlılık ister, hoşgörü ister, azim ister, çalışma ister..
Nasıl psikoloji okuyan, sahaya çıkmadan psikolog olmuyorsa gazetecilik okuyan, hatta okutan bile gazeteci olamıyor. Gazetecinin pratik aklı farklı ne yazık ki..
Anlamadığım bir nokta daha var.. Deniz Akkaya'dan yola çıkarak koca bir basını ya da gazeteyi daha da beteri gazeteciliği tahlil etmeye kalkmak nasıl bir mantıktır. Bu olsa olsa komik bir durumdur.. Akkaya'nın röportajları da tatlı-komiktir, teoriğe sıkı sıkıya yapışan hocaların durumu ise acı- komik..
Tavır almak, olumsuzu aramak, terbiye vermek tek tip elbise biçmek, kural koymak bazı tip aydınların garip bir geleneğidir..
Kimse yanlış anlamasın..
Tartışma, kural, etik, ilke.. Bunların hepsi önemli.. Hele basın için çok önemli.. Ama böyle yüzeysel ve anlamsızca yapılınca değil..
Dönelim başa.. Deniz Akkaya gazeteci değildir.. İki röportaj yaptı diye gazeteci olduğunu iddia eden varsa o bu mesleğin inceliklerini bilmiyor demektir..
Peki Deniz Akkaya gazeteci olur mu? Kendini yeterli bilgi ile donatırsa ilerde olur.. Bu sadece ama sadece kendisinin bileceği bir iştir..
Hocalara tavsiyem.. Deniz Akkaya'yı medyatik bir manken olaylara nasıl bakıyor diye okuyun.. Belki sosyolojik bir sonuç da çıkarırsınız..
Mesela Yüksekova..
Siz hiç bir mankenin Güneydoğu'ya nasıl baktığını merak etmiyor musunuz?
Bırakın herşeyi bir yana.. Soruyorum.. En azından bu yapılan magazinin iyi bir türü değil mi sizce?
