Suçu başkasına atarak işin içinden kurtulma kolaycılığı sonunda devlete de sirayet etti.. Suçlu bulma konusunda üzerimize yoktur. Kendimize bakmaz, hemen her olayda kızılacak birilerini buluruz.. Olmasa da yaratırız..
Şöyle bir düşünün.. Başımıza gelen tüm belalar için başkalarını suçlamadık mı?..
Bütün politikacılar kötüdür..
Bütün işadamları hırsızdır..
En büyük düşmanımız komşularımızdır..
Avrupa Birliği zaten bize karşıdır..
Bütün dünya bizim bölünmemizi ister..
Bu tip genellemelerle sürdürülen tartışmaların odağında hep kötülüğümüzü isteyen düşmanlar vardır.. Bir gün bile hatamızı aramayız.. Hatalı olabileceğimizi kabul etmeyiz..
Futbol takımı yenilince, futbolcular teknik direktörü suçlar..
Bir müessesede işler kötüye gitmeye başladı mı işçi "genel müdür işten anlamıyor "diye konuşur.
Parti iktidarı yitirince, koltuğundan olan politikacılar şer güçlerin oyunundan şikayet eder..
Hayatımızda hep bir suçlu vardır.. Özel hayatımızdaki hastalık sonunda devlet yönetimine de bulaştı..
Şimdi hedefte Fransa var..
Fransa Ulusal Meclis'i Osmanlı İmparatorluğu'nun 1915 yılında Ermeniler'in soykırıma uğradığını bir yasayla kabul etti..
Ortalık bir anda toz duman oluverdi.. En büyük düşmanımız Fransa oldu? Meseleyi anlama zahmeti bile göstermeden, gözü kapalı saldırmaya başladık...
Tamam.. Fransa'nın yaptığı politik bir oyun.. 600 bin kişilik Ermeni diasporasının baskısıyla alınmış cahilce bir karar..
Cahilce diyorum.. Çünkü 1915'te yaşananlarla soykırım kavramı birbiriyle örtüşmüyor. Doğrusu tehcir (zorunlu göç) .
Peki o zaman neden tehciri değil de soykırım sözcüğünü tercih ediyorlar.. İşte kilit soru bu.. Avrupa'nın soykırım ezikliğini bilerek meseleye yaklaşsak tezimizi daha kolay anlatacağız. Ama biz tartışmaya bile gerek görmeden reddediyoruz..
Çıkıp doğrusunu anlatmıyoruz.. Belge ve bilgilerle soykırım olmadığını ispatlamıyoruz. Neden?
Türk'ün Türk'ten başka dostu yoktur deyip işin kolayına kaçmasak bunu anlatacağız..
Hayali düşman yaratıp, bol keseden atıp tutma, cart çurt etme hastalığından kurtulsak çıkıp anlatacağız.
Bırakın, Fransızlar'a, İngilizler'e, Amerikalılar'a anlatmayı, daha kendimize bile anlatamadık..
Soruyorum.. Siz de çevrenizdekilere sorun..
1915 yılında ne oldu?
Bakın bakalım kaç kişi bilecek..
Televizyonlarda her gece yarışma programı var..
Orada sorun.. Bakalım kaç kişi bilecek..
Lise tarih kitaplarını açın..1915 Ermeni tehciri anlatılır mı? Hayır..
Batı'nın omuz omuza yaşayan, yemekleri, türküleri, adetleri bile birbirine benzeyen iki halkı nasıl karşı karşıya getirdiği anlatılır mı?.. Hayır..
Türklerle Ermenilerin birbirini neden boğazladıklarından bahsedilir mi?.. Hayır..
Peki, Alman'ın, İngiliz'in, Amerikalı'nın neden soykırım demeye çalıştığı öğretilir mi?.. Hayır..
En cahil olduğumuz konudur. 'Çııız'dır.. Tabudur.. Dokunanın elini yakar..
Neden? Devlet işleridir, karışmak doğru olmaz.. Sonra adamı bir günde vatan haini falan yaparlar..
Konuşmaya, konuşmaya geldiğimiz nokta ortada...
Bırakın soykırım olup olmadığını, biri çıkıp "Biz Osmanlı'yı suçluyoruz.. Türkiye'nin ilgisi yok. Zaten siz de Osmanlı'yı yıkarak Cumhuriyeti kurmadınız mı, ne diye karşı çıkıyorsunuz" dese, ne cevap vereceğiz?
Soykırımın ne anlama geldiğini kaçımız biliyor? Soykırım suçlamasını devletten önce halkın reddetmesi gerektiğini kaçımız biliyor?
Bu mesele 30 yıldır Türkiye'nin gündeminde.. 40'dan fazla diplomatımız bu uğurda öldürüldü.. Bütün Avrupa parlamentoları Ermeni soykırımını resmen tanıma hazırlığında. Ama bizim en cahil olduğumuz konu bu..
Ne soykırımı biliyoruz, ne de 1915'te yaşananları..
Haydi gelin işe baştan başlayalım.. Önce Türkler öğrensin sonra Fransızlar, İtalyanlar, Almanlar..
