ON yıl önce Körfez savaşı sırasında bombalar altında terkettiğim Bağdat'a Okan Holding Yönetim Kurulu Başkanı Bekir Okan'ın özel uçağı ile dönerken hayli heyecanlıydım. 13 Ocak'ta Saddam Havaalanı'na indik. Bizleri Irak Dışişleri Bakanlığı görevlileri, bazı bakanlık üst düzey yetkilileri, Iraklı işadamları ve büyükelçilik temsilcileri ellerinde çiçeklerle karşıladılar. Türk işadamı grubuna devlet protokolü uygulanıyordu.

Irak yönetimi Bağdat'a gelen Türk işadamlarına her zaman büyük ilgi ve dostluk gösteriyor. Geçtiğimiz aylarda Koç Holding, Tekfen, Gama şirketlerinin yöneticileri de aynı ilgiyle karşılanmıştı.

Savaş sonrası BM'in uyguladığı amborgo nedeniyle Irak 10 yıl çok büyük sıkıntılar çekti. Gıda maddeleri ve ilaç sıkıntısı yaşandı. Fabrikalarda üretim durdu, tesisler kapandı, oteller boşaldı. Şimdi de durum farklı değil. Amborgo Saddam'ı değil, halkı perişan etmiş. 22 milyon Iraklı'nın ancak 1 milyonu iyi bir hayat standardına sahip, geri kalanı yoksul. 8 yılda enflasyon yüzde 6000'e çıkmış. 1990'da 1 dolar 3 dinar iken, 1996'da 1 dolar 3000 dinara fırlamış. Bugün ise 1 dolar 1800 dinar ediyor. 1990'da bir memur maaşı 700-800 dolara denk gelirken, bugün 20-25 dolara düşmüş. Devlet, halkın temel gıda ihtiyaçlarını karne ile ücretsiz dağıtıyor. Ev kirası yok, elektrik ve su ücretleri de düşük tutuluyor. Halk devletin verdiği ile yetinip, yaşam savaşı veriyor ama yine de "Reis" dedikleri Saddam'a sevgi ve saygıda kusur etmiyorlar.