Konu Beyaz Enerji Operasyonu'nda isim vermeden bir askerin konuşmasıyla başladı. 28 Şubat'ın medyaya soktuğu isim vermeden konuşma virüsü yeniden depreşti..
Tartışma bu haberlerin verilmesi doğru mu, değil mi noktasına geldi. Hatta bunu da aşarak devleti yönetenlerin özel yaşamları da gizli midir sorusuna kadar dayandı..
Geçen hafta çıkan Ian McEwan'ın Amsterdam'da Düello romanı işte bunu anlatıyor.. Kısaca aktaralım..
Olaylar Molly Line'nin ölümüyle başlar..
Molly yayıncı George ile evlidir ama, bir süre besteci Clive, gazeteci Vernon ve muhafazakar Dışişleri Bakanı Garmony ile de ilişkisi olmuştur.
The Judge gazetesinin yüzde birbuçuk hissesine sahip olan George eşinin ölümünden birkaç gün sonra genel yayın yönetmeni Vernon'u evine davet eder.
Konu gazetenin hızla traj kaybetmesinden açılıır. George "traj dökümlerini gördüm" der; "Pek iyi değil.."
Vernon; "Düşüş hızı azaldı" diye yanıt verir. Ama düşüş yine de düşüştür. İlgi çekici bir şeyler yapmak gereklidir..
Yayın yönetmeni, siyam ikizleriyle ilgili haber hazırlattığını söyler.. "Bırak siyam ikizlerini" der George ve bir dizi fotoğraf çıkarır..
Bunlar evli olan muhafazakar Dışişleri Bakanı Garmony'nin kadın kılığındaki fotoğraflarıdır. Geleceğin Başbakan adayı travestidir.
Bakan isteyerek poz vermiştir. Fotoğrafları çeken kişi bir süre önce ölen George'nin eşi, Vernon'un yıllar önceki sevgilisi Molly'dir.
İşte o andan itibaren ahlak tartışması başlar.. Molly'nin mezara kadar taşıdığı bu sırrı açıklamak doğru mudur?
Vernon ne yapmalıdır. Gazetesini ayağa kaldıracak, haber önündedir.
Ancak bunun hem ahlaki, hem de politik sorumluluğu vardır. Ülkenin geleceği değişecektir.
Genel Yayın Yönetmeni konuyu tartışmaya açar. Molly'i yakından tanıyan ünlü besteci Clive karşı çıkar..
Çünkü bunlar çok özel bilgilerdir. Yayınlamak Molly'nin kemiklerini sızlatmak demektir.
Clive tartışmayı başka bir noktaya çeker.. Genel yayın müdürüne "Sen de bir zamanlar cinsel devrimin savunucusuydun. Şimdi ne oldu? " diye sorar.
Vernon farklı düşünmektedir.. Ona göre; kamuoyu, aile değerlerinin fanatik savunucusu, göçmenlerin, akıl hastalarının, marjinallerin korkulu rüyası olan bir politikacının travesti olduğunun bilinmesi gerekmektedir.
Bu artık Molly'nin sırrı değildir..
Önce haber iddia şeklinde duyurulur.. Fotoğraf yayınlanmaz... Tartışma başlar.. Gazete yüzbin traj alır.. Ancak The Judge gazetesindeki tartışma bitmez.. Vernon'a karşı olan grup harekete geçer. Genel Yayın Müdürü, bir süre yazıişleri müdürlerinin protestolarıyla değil, sessizlikleriyle başa çıkmaya çalışır.. Çünkü, hepsi içten içe fotoğrafın yayınlanmasını istiyordu ama, amaçları buna ilkeli biçimde karşı koyduklarının tutanaklara geçirilmesiydi.
Gazetenin gençleri Vernon'un yanındaydı. Onların da sesi duyulmuyordu. Kimse ilk ortaya atılan ve vurulan kişi olmak istemiyordu..
Sonunda bütün editörler, patronun da katıldığı bir toplantıda konuyu tartıştılar. Vernon, 'fotoğraflar yayınlanmasın' diyenlerin görüşlerini büyük bir memnuniyetle dinledi.
Çünkü o, iyi fikirlerin akılcı karşıt görüşlere direnen ve bununla güçlenen fikirler olduğuna inanıyordu.
Herkesi dinledi ve kararını verdi..
Şimdi soruyorum..
Bu fotoğrafların yayınlanması ahlaki midir?
Bir kişiye güvenilerek verilen pozları ele geçirip yayınlamak özel hayatın deşifre edilmesi midir?
Bunu yapmak gazetecilik midir?
Ülkeye büyük zararlar vereceği bilinse bile geleceğin başbakanının travesti olduğunun açıklanması doğru mudur?
Kamuoyunun bunu bilmeye hakkı var mı?
Yoksa bu sadece tiraj almaya yönelik ucuz bir gazetecilik mi?
Siz Genel Yayın Müdürü olsanız bu fotoğrafları yayınlar mısınız?
