Son çıkışta neler oldu?
Borsanın 'Al, biriktir' yatırımcılarının yüzü güldü. 1'e 5, 1'e 10 kazançlar yakalanınca bütün gözler buraya çevrildi. Bir tür şans oyunu oldu her şey. Eeee faizlerin yüzde 30'larda seyrettiği, dövizin getirisinin enflasyona paralel seyrettiği bir dönemde bu kazancın göz kamaştırması tabiki doğal. Ama şu gerçek gözden kaçırıldı. Realize edilmeyen kâr, kâr değildir. Kağıt üzerinde kalır.

Tarih 17 Ocak 2000... Borsa 20.618 ile zirve yaptı. Daha sonra zirveye hareketi denedi ama başarılı olamadı. Çünkü yükselişi sağlayan para ocak başında başlamıştı çıkmaya. Programda aksayan bir şeyler yoktu. Bu nedenle herkes şirketlerin büyümesine ve ileride düşen fiyat kazançlara ve değişen yeni trende oynadı.

Değişen dengeler herkesin gözünü borsaya dikmesine neden oldu.
Ekonominin ibresi haline gelen ve her şeye aşırı duyarlı olan borsa, insanların 1999 yılı sonu 2000 yılı büyüsüne kapılmasına neden oldu. Talep olan her şeyi boğmaya alışmışız ya, bunu da öyle yaptık. Herkesi hisselendirdik. Bu güzel fırsatı iyi değerlendirerek Tüpraş'ı sattık. Çıkan sermayeyi görmeksizin içeridekini de kovduk. Tüpraş'ı satarkan 80 binlerden 27.000'lere getirişimizi de anlamak pek olası değil ya neyse. Üstelik Sayın Bakanımız'ın neye tekabül ettiğini bilmeyen özelleştirme açıklaması ile bir çuval inciri berbat ettik.

2000 yılı başında yaşanan halka arzlar herkesin ilgi odağı haline geldi. Sokaktaki taksi şoförü de görünce yüzde 500'lük kârı, "Param niye dövizde?" diye düşündü. Memur "Neden faize para yatırıyorum?" diye sorgulamaya başladı kendini. Dönmeye başlayan trene herkes bir yerden atladı. Hatta öküzlerini satıp borsaya yatırıp ve koca bir ağılı doldurduğunu gören çiftçi bütün köyü büyüledi. Şirketler biz niye elimizi nakti borsada değerlendirmedik diye sormaya başladı. Ekonomi dergileri çoğaldı. Ekonomi kanalları açıldı. Türkiye'nin en çok satan dergileri kapaklarından indirmez oldu borsayı. Keşfetmişlerdi katlanan satışları.

Bütün bunların yaşanması kötünün işaretiydi aslında. Birileri çıkıp nereye satıyorsunuz bu şirket ederinin 40 katı yapar mı diye sormaz mı adama. Borsada ilk "saf" görünenler küçükler olduğu için başlangıçta onlar tuşa getiriliyordu. Sonra keşfettik işin sırrını yabancıları kazıklamaya başladık. Baktık olmuyor. Kamu bankalarındakilerle anlaşıp onların üzerine yıkmaya başladık zararları. İnsanlar uyanıyor sanıyoruz. Ama koyunlar yürümeye başladığında sürüde olayım diye çıkanlar katlandıkça işimiz çok zor. 40 fiyat kazançla nasıl şirket alınmazsa 3 fiyat kazançla şirket satılmaz. Alınır....

Sürünün dışına lütfen...