*19 Aralık 2000 Saat: 06.26
Bayrampaşa Cezaevi'nden örgütün lider kadrosundan bir mahkum, Çanakkale Cezaevi'ndeki bir başka örgüt üyesi ile görüşüyor

Ç- Efendim

B- Duyabiliyor musun?

Ç- Ben duyuyorum. Merhaba

B- Ne var ne yok

Ç- Devam ediyor bir yerden girmeye çalışıyorlar. ama şu anda sakin bir saniye..

* 19 Aralık 2000 Saat: 23.01
DHKP-C'nin Hollanda Bürosu'ndan bir kadın Ümraniye Cezaevi'ndeki bir mahkumla konuşuyor.

H-Alo

Ü-Efendim

H-Alo merhaba. Beni duyabiliyor musunuz?

Ü-Ben sizi duyuyorum. Siz beni duyabiliyor musunuz?

H-Size elden not versem bakabilir misiniz? Yoksa açık mı vereyim?

Ü-Nereden arıyorsunuz. Ahmet'ten mi?

H-Ahmetlerden evet.

Ü-E yani. Yani nasıl, kısa mı uzun mu?

H-Kısa olacak

Ü-Kısa, kodlu alalım o zaman (Yanındakilere) Bir kalem kağıt alabilir miyim arkadaşlar?

H-Henüz hazır değil, eğer bakamayacaksanız kapalı nota, ben açık vereceğim.

Ü-Yalnız siz şöyle iki veya üç dakika sonra bir arayın. Bir abi de gelsin ona sorayım.

H-Tamam tabii tabii...

Ü-Bir dakika kendisi burada vereyim... Tamam verin (Yanındakilere söylenen bu sözden sonra Ümraniye'den bir başka şahıs konuşmaya başlıyor) Kodlu hazır değil.

H-Duyabiliyor musunuz?

Ü-Evet duyabiliyorum sizi... Kodlu mu vereceksiniz?

H: Eğer bakabilecekseniz kodlu vereceğim, bakamayacaksanız açık vereceğim.

Ü-Açık verirseniz daha iyi olur, bakamayız.

H-Tamam o zaman, şöyle diyoruz: Feda eylemi olmasın artık ama direniş tabii ki devam eder.

Ü-Anladım.

H-Anladınız değil mi? Tamam bu kadar

Ü-Görüşürüz...