Ne 11 ama!

Kerem- Okan, Capone, Bülent Korkmaz, Hakan Ünsal-Bülent Akın, Suat, Emre Belözoğlu, Ergün-Hagi, Jardel. Bu, G. Saray'ın dün sahaya sürmediği 11'i. 18'deki Marcio ve unutulmuş Mehmet Yozgatlı hariç.

Doğrusu Ahmet, Faruk, Serkan, Emre Aşık ve Vedat gibi 11'i zorlayabilecek ve Arif gibi, ligin ikinci yarısında büyük koz olacağı düşünülen oyuncular için büyük şanstı Adana maçı. Ama Adana ilk dakikalardaki futboluyla Lucescu'ya, "Futbolda kimseyi hafife alma" dersi verebilirdi. İlk 6 dakikada biri direkten dışarı giden, biri Taffarel'in çıkardığı ve biri de gol olan 3 gol girişimi vardı konuk ekibin. 26. dakikada Cenk'in kaçırdığı inanılmaz pozisyon sonrası Lucescu işin yürümediğini, yürümeyeceğini görüp Fatih'i çıkardı, Vedat'ı sağa çekerek Hakan Ünsal'ı kulübeden sol kanada gönderdi.

Kral son anı bekledi
İlk 30 dakika sadece duran toplarla pozisyon bulan G.Saray bu değişiklikle top yapmaya başladı. Ama orta alanın göbeğindeki Ahmet ve Faruk'un yavaş ve enlemesine futbol anlayışlarıyla, rakip kalede hiç baskın yakalayamadı. Ahmet bir kere direkt kaleye ilerledi, bekletmeden pas verdi ve beraberlik geldi.

2. yarıda önce Ergün, sonra Okan'ın katılımıyla G.Saray'ın orta alanının oyuna ağırlığını koymasını bekleyenler yanıldı. Çünkü Arif-Serkan-Hasan ile 3 forvet gibi bir düzen, zaman zaman Ümit'in ileriyi dörtlemesi orta alanda yükü Ergün ve Okan'a bırakıyor, Hakan'ın "yüksek tansiyon" hataları, golü rastlantıya bırakıyordu. Örneğin 78. dakikada Adana'nın hücumda kabettiği top gibi. Bunu Ümit iyi kullandı, Serkan'ı kaçırdı ama "kral", zoru başarıp topu dışarıya gönderdi.

Anlaşılan o, sarı karta da yol açacak olan sevincinin iyice coşkulu olması için son saniyeleri bekliyordu. Ligin kralı Jardel sahada yoktu ama Türkiye'nin son kralı Serkan işi uzatmalara bırakmadan son saniyelerde bitirdi.