Şu devre mülk rezaletinin kökünü kurutamadık...

Hadi ufak, tefek kendini bilmezler yapıyordu, onları azarlıyorduk ama gelin görün ki, şimdi de karşıma bayağı itibarlı ve büyük isimler çıkmaya başladı. İşte Dedeman Topluluğu da bunlardan biri...

1996 yılında Pınar Riyat Akpınar'ın İzmir'de çalıştığı eczaneye bir telefon geliyor. Telefondaki ses gayet kibar ve düzgün konuşma tarzıyla kendisini İzmir'e, Bodrum Clup Dedeman'ın tanıtım toplantısına davet ediyor. Gelmesi için çok ısrar edilen Pınar Hanım ve eşi daveti kabul ediyorlar. Akpınar çifti ve diğer konuklarla birlikte 3-4 saatlik bir tanıtım toplantısı yapılıyor. Toplantı sırasında "Devre tatilin bir yatırım aracı olarak düşünülebileceği ve satmak istedikleri taktirde Dedemana devre tatillerini istedikleri zaman onların adına satabileceklerini" söylüyorlar. Herşeyden önemlisi toplantının başından sonuna kadar Dedeman Topluluğu Garantisi özellikle vurgulanıyor.

Akpınar çifti, Dedeman isminin bildikleri bir isim olmasından ve istedikleri zaman satış garantisi verildiğinden, evleri olmadığı için ev alırken devremülkleri iyi bir yatırım olarak görüp, 84 no.lu evin 38. haftasını 99 yıllığına, 18 tasitte 4.950 Dolar ödeyerek satın alıyorlar. Borçlarının bitiminden kısa bir süre sonra Dedemana devrelerini satmak için talepte bulunuyorlar. Görevli "Dedemanın bu işi yapmadığını, hazırdaki kendi haftalarının satışının bitmediğini" söylüyor. Şu anda bir ev alabilmek için, zamanında yatırım aracı olarak aldıkları devre mülkü ne yazık ki 2 yıllık uğraşlarına rağmen ne satabiliyorlar, ne de toplantıda söylendiği gibi ufak bir komisyon karşılığında Dedeman devrelerini onların adına satıyor.

Tanıtım elemanları devreleri satarken devamlı Dedeman garantisi ve güvencesini üstüne basa basa anlatarak vatandaşa güvence veriyor. Sonra da sözleşmelerinde yazılı bir madde olmadığından dolayı konunun kendilerini ilgilendirmediğini söylüyorlar. Şimdi Dedeman gibi bir topluluk bunu yaparsa diğerleri ne yapmaz. Kelime oyunuyla vatandaşı yanıltmak Dedemana yakışmıyor...

Laleli mağdurları...
Bir zamanların ünlü Lalelisi şimdi kan ağlıyor. Nerede o eski debdebe, nerede o eski tantana... Laleli o zamanlar İstanbul'un nakit döviz pınarı idi... Oradan yeşil yeşil dolarlar, marklar akıyordu. Ülke ekonomisine bir hız veriyordu. Daha sonra ne oldu, bu piyasayı Çinliler elimizden aldılar. Hatırlayacaksınız Çin seyahati dönüşümde bunları yazmış, Laleli piyasasında 10 Dolara satılan ayakkabıları Çinlilerin fiyat kırarak, 2 Dolara indirip, sattığını söylemiştim. Adamlar şimdi daha da ileri gitmiş. Ne yapmışlar biliyor musunuz, o hani bize vapurlarla, uçaklarla ellerinde bavullarla gelen Rusları, şimdi kendi uçakları ile bedava taşıyorlarmış. Gördünüz mü, bizdeki kafa nasıl, onlardaki nasıl... Koskoca Laleli pazarı insanları ile birlikte sinek avlarken, Çinliler malı çuvallarla götürüyorlar. Şu ticareti ne zaman öğreneceğiz bilemem ama ayağımıza gelen büyük bir fırsatı nasıl kaçırdığımız apaşikar ortada...