AP'de dün onaylanan ve Türkiye'nin AB yolunda attığı adımları anlatan raporu hazırlayan Philippe Morillon, sözde Ermeni soykırımı iddialarının, rapora ilişkin karara sokulması üzerine, raportörlük görevini iade edeceğini açıkladı. Morillon, kendi hazırladığı raporun oylamasında da bu nedenle çekimser oy kullandı.

Morillon, karardan sonra Türkiye'nin sağduyulu olması ve diyaloğun koparılmaması çağrısında bulundu. Türkiye raportörü Morillon, dün yapılan genel oylamadan önce SABAH'a konuştu:

* Ermeni soykırımını tanıyan tavsiye kararları ve yasa teklifleri Avrupa'da pekçok ülke meclisinin gündeminde. Bu konuda görüşünüz nedir?

* Sorunuza yanıtım çok kolay ve de çok açık. 9 Ekim'de AP Dışişleri Komisyonu'ndan, raporum tartışılırken de, geçmişte kalmış üzücü hatta korkunç sayılabilecek olayların, sistematik olarak hatırlatılmasına şiddetle karşıyım. Bunu Bosna başta olmak üzere, müdahale ettiğimiz savaş alanlarında şahit olduklarıma dayanarak söylüyorum. Bosna iyi bir örnek, çünkü tarihi referans alanların, toplulukları birbirlerine karşı nasıl kışkırttğına şahit olduk.

Benim gözümde birinci ve en önemli neden işte bu. Raporumda bu nedenle söz konusu olaya herhangi bir şekilde atıfta bulunulmasına kesinlikle karşı çıktım.

* AB'li parlamenter meslektaşlarınızı raporun Dışişleri Komisyonu'nda onayı sırasında ikna ettiniz. Ama Genel Kurul'da da değişiklik önergesi verildi. Meslektaşlarınızı ikna etmek için siz ne yaptınız?

* Doğrusu 9 Ekim hiç kolay olmadı. Eğer ikna olmasalar ve rapora, bu konuya ilişkin tek satır bir değişiklik önergesi girseydi, görevden istifa edip komisyondan başka bir raportör atamalarını isteyecektim. Çünkü tarihe ait olaylarla halkların düşman edilmesine şiddetle karşıyım. Kurulurken Avrupa'nın kendine biçtiği görev; Avrupa Topluluğu'nun mimarlarının belirlediği hedef: Barışma ve uzlaşmadır. Barışma; kınama ve mahkum etmekle olmaz.

* Kimi politikacılar sizin gibi düşünmüyor...

* Evet bu konu şu sıralar politik olarak doğru. Bu yüzden parlamenterleri ikna etmek zor oluyor. Raporuma bu konuyla ilgili herhangi bir referans girmesine karşı çıkmamın bir ikinci nedeni de bu idi. Bu konuda söz söylemek tarihçilere aittir, politikacılara değil. Bugün siyasi açıdan moda eğilim diğer yönde gitmek olabilir ama benim illa o eğilimde olmak gibi bir derdim yok.