Sanatçılarıyla ve ilginç insanlarıyla ünlü Arbat Sokağı'nda Türkçe gazeteler satan Servet Noyin eşi Tanya'ya tapıyor

Servet'in asıl serveti
Benimle Rusça konuşup gazeteleri Türkiye'den nasıl getirdiğimi öğrendiler ve ilginç buldular. İçlerinden Tanya adındaki kadın Cyberbank'ın müdürü olduğunu söyleyerek kendisine Türk müşterileri için her gün birer Türk gazetesini bırakmamı istedi. Ben de ertesi günden itibaren her sabah doğruca bankaya gidip gazeteleri kendisine elimle teslim etmeye başladım. Böylece aramızda bir yakınlaşma doğdu. Bir gün onu yemeğe davet ettim. Bir ay sonra da Tanya karım oldu. Şimdi Elina adında 3 yaşında bir kızımız var. Çok mutluyuz. Arbat'ta 'SABAH'larken, Tanya'yı buldum. Bu nedenle bu işi bırakmayı hiç istemiyorum. Servet, asıl serveti olan Tanya'yı ve Elina'yı gazeteler sayesinde buldu."

İşte Servet Noyin'den, Rusya'daki iş ve eş hikayesi...
Ben de Servet'i, ünlü Rus yazar Aleksandr Sergeyeviç Puşkin'in (1799-1837) artık bir müze olarak kullanılan evinin önünde buldum. Yine SABAH ve Fotomaç satıyordu.

Arbat sokağı'nın keçili teyzesi
Arbat, Rusya'nın Bodrum ya da İstiklal Caddesi kokan merkezlerinden... Sanatçılar Sokağı olarak da adlandırılıyor. Burada çok sayıda ressam, karşılarına oturttukları insanların portrelerini yapar. Antika satan dükkanlar çoktur. Yağlıboya, suluboya, karakalem tablolar, Matruşka tezgahları, Lenin posterleri, giysileri, komünizmden kalma madalyalar, eski paralar, gümüş sigaralıklar turistlerin ilgisini çeker.

Arbat'ın bir de ünlü "Keçili Teyze"si var. Akşam saatlerinde ortaya çıkan kadın içi süt şişesi dolu arabasını itelerken bir eliyle de, süt üretiminin ana kaynağı keçisini de peşinden sürükler. İnsanlar sütten çok keçiye rağbet eder. Kadın hiç süt satmaz ama keçisiyle fotoğraf çektirmek isteyenlerden para toplar.

Servet de artık Arbat'ın ünlülerinden... Gazeteci Servet dediğiniz zaman herkes onu tanır...

'Angelika'nın istediği gibi olmaya başladım'
Moskova'da Rusya Halkların Dostluğu Üniversitesi'nin kampüsünde çok sayıda kafetarya var. Bunlardan birinde çalışan Hataylı aşçı İrfan Gevher anlatıyor:

*Nasıl buraya geldim? Nasıl evlendim? Nasıl ikiz çocuklarım oldu? Cevabını bulamıyorum. Oğlanın adı Yelisey, kız Valeria... Yelisey Türk adı. Orta Asya Türklerinden geliyor. Oğlumun adını ben koydum. Kızımın adını da, dokuz ay hem de kardeşiyle karnında taşıdığı için annesine bıraktım. Bu ona saygımın bir ifadesi...

* Eşim bir fabrikada çalışıyordu. Kendisi tekstil mühendisi... Evlendikten sonra çalışmasına izin vermedim. Hem fazla bir maaş almıyordu. Benim kazancım yeterli...

* Aylığım 650 dolar. Ev kirası vermiyoruz. Su, elektrik, şehir içi telefon bedava. Metro beş ruble (yaklaşık 100 bin TL). İçkim, sigaram yok. Moskova dışında bir yazlık evimiz de var. Rusya'da hasta ol hiç korkma. Çünkü insana korkunç bir değer veriliyor.

* Dönmeyi düşünmüyorum. Çocuklarımın burada iyi bir eğitim almasını sağlayacağım. Ben okumadım, onlar okusun.

*1993'te şantiye aşçısı olarak geldim. Artık karım Angelika ve ikizlerim için yaşıyorum. Angelika sayesinde iyi Rusça konuşmaya, sinemaya, tiyatroya gitmeye, kitap okumaya başladım. Çok kültürlü ve çok akıllı. Beni iyi yönlendiriyor. Sanıyorum artık onun istediği biri gibi oluyorum. İlk günlerde uyum zorluğu çektim. Onun düşünceleri, yaşama şekli, giyimi her şeyi farklıydı. O benim gibi olamazdı, ben onun gibi olmaya çalıştım ve bunu başarıyorum.

YARIN
Mavi gözlü Rus gelini Svetlana'yı Türk 'kaynanası' kime benzetiyor?

Erkeğin amele, kadının mühendis olması ilişkiyi nasıl etkiliyor?

Sadık mı, değil mi?.. Rus kadınları Türk kocalarına nasıl davranıyor?

MEHMET SARIŞIN