Yine zıpladık

Bu tarz takımlarla oynamak zordur. Çok acemiler. Daha emekleme devresinde bile değiller. Henüz anne sütündeler. Bırakın oyunu kurmayı, usulünce tekme atmayı bile bilmiyorlar. Kalecileri, Hakan'a posta koyacağım diye kural ihlali yapıyor.

Biz böyle bir takıma nasıl oynamalıydık, neler yapmalıydık? Öncelikle topa fazla sahip olacaktık, çabuk ve ayağa oynayıp, süratle yön değiştirip, rakibin acemiliğinden faydalanmalıydık. Hiç birini yapmadık. Sinirlendirdiler, cevap verdik. Oyunun süratini arttırsaydık onlar sahada eksileceklerdi. Böyle bir pozisyon geldi, 52. dakikada Arif'e yapılan hareket faul ve kırmızı karttı. İki takımın sahadaki oyununa uyan hakem kötü yönetimine bir de bu büyük hatayı ekledi. Herhalde İrlanda'da 9.15 metre, yağmurdan çekerek 5 metreye iniyor. Bu maça da iyi bir hakem beklemek hayâlcilik olur.

Mahalle maçı yaptık
Azerbaycan'ı tenkit etmeye fazla dilimiz varmıyor. 5-6 yıllık ülke. Ama bize alınan yabancı futbolcuların fiyatları ve bizim yerli futbolcularımıza verdiğimiz fiyatlara bakalım... Oynadığımız futbolun yüzkızartıcı olduğunu söylersek haksız olmayız. Jardel'e verdiğin parayla Azerbaycan'da ağır sanayi kurarsın. İşte böyle bir ülkenin takımına karşı galip geldik.

Hakan çok sinirlendi. Niye, rakip çekiyor, itiyor diye. Tabii yapacak. Sen İtalya'da oynuyorsun. Rakibin oraları ancak televizyondan seyrediyor. Hiç cevap vermeyeceksin. Boşa çıkacaksın, mücadele edip, golünü atacaksın. Bundan güzel bir cevap ve tepki olamaz.

Milli Takım sorumluları belki diyecekler ki, "Zemin çok kötüydü." Türkiye'nin genelinde de sahalar böyle. İyi futbolcu ve iyi takım her şarta uyar. Hasan'a sert giriyorlar, o da kızıp rakibinin ense köküne bir Osmanlı tokadı patlatıyor. Sahada hakem olsa kırmızı kart görür. Adamları bize uydurup havlu attıracağımıza, biz de onlara uyduk, mahalle maçı yaptık. 3 puan aldık. Haluk Ulusoy'a ve Şenol Güneş'e göre haklıyız, en büyük de biziz...

Allah sonumuzu hayır etsin.