Sevinmedim

Biz savunma anlayışı içinde kaldığımız sürece, mağlubiyete davetiye çıkarırız. Gol atma düşüncesinde olduğumuz zaman, rakip kim olursa olsun zora sokar, gol de atar, galip gelip mutluluk yaşayan taraf oluruz. Biz, dün gece İsveç maçını kendi adımıza zora sokan taraf olduk.

Kalemizde gördüğümüz golden sonra rakip kalede çoğalıp pozisyon üretmeye başladık. Önce Ergün'le pozisyon bulduk, gol bulamadık. Daha sonra da Hasan Şaş'ın gol pasına Ogün'ün düşürülmesiyle kazanılan penaltı, ardından gelen Tayfur'un golüyle skoru eşitledik.

"Gitti" dediğimiz bu maç 1 puanla geri geldi. Maçın neticesine seviniyor değilim. Üzüntülerimi belirtmek isterim. Milli Takım hücum ağırlıklı ve her zaman kazanmak için oynamalı. Bu maç da hem Şenol hocaya hem tüm futbolcu kardeşlerime ders olsun.

Hakan'ı boşa bekledim
Rakip sahada oynamamıza rağmen İsveç hiç de yenilmeyecek bir havada değildi. Ama çok adamlı savunma anlayışımız, hücumda çoğalamayışımız, orta saha desteği hücuma değil savunmamıza olunca Hakan ile Arif'ten gol beklememiz Tanrı'nın lütfu gibiydi.

Ben dün savunmamızın tümünü yanlışlar içinde buldum. Dünyanın hiçbir takımı, savunmada oynarken kendi kalesiyle sık sık paslaşmaz. Ayrıca hücum başlangıcı savunmadan olur, asla rastgele ileriye bilinçsiz top vurmalarla hücum başlatılmaz. Savunmamızda Ogün, Bülent ve Fatih aynı tarz oyuncular. Üçü de riskli futbolu yeğleyip rakiplere gol şansı yarattılar.

Üstüne üstlük Larsson'un 2. devre yan ortadan gelen bir topu İsveç adına ağlara göndermesinde tüm savunma ve Rüştü bu golün adeta ikramcısıydılar.

Hakan Şükür'den bu maçta çok ümitliydim. İnter'deki durgun görüntüsünü burada oynayacağı futbolla atar diye bekledim. Bekleyişim boşunaymış. İzlediğim bu maçtaki Hakan, gölge boksu yapar gibi yalan koşuların sahibiydi.