SCALA'NIN VAZGEÇEMEDİKLERİ
Geri üçlüye bakalım.. Scala'nın ilk günden beri istediği isimler.. Erman, Ümit, Khlestov.. Halilagiç'i de unutmamak gerek.. İleri ikili de hiç değişmiyor..Nouma ve Ahmet Dursun. Gelelim orta beşliye.. İki tarafta Münch ve Nihat. İkisi de Scala'nın göz bebeği. Tayfur ve Karhan ise futbollarının en iyi dönemini yaşıyor.. Biri lokomotif gibi çalışıyor. Diğeri, hem savunma yapıyor, hem oyuna katılıyor.

10 kişi tamam. Geriye bir kişi kalıyor.. Scala Mehmet'i denedi. Mehmet'in üzerinden oyunu yönlendirmeyi denedi. Olmadı. Yaratıcıydı ama ağır kaldı. Ayhan ve Yasin hazır değildi. Hızlı, güçlü İbrahim takıma adapte olunca sorun çözüldü..

Madem ki bu görevi üstlenecek kimse yoktu, o zaman takımın tek bir beyni olmayacaktı. Kollektif beyin, disiplini bozmayan futbol anlayışı, verilen görevi eksiksiz yapma isteği ve en önemlisi yardımlaşma.. Scala'nın sahneye koyduğu oyunun vazgeçilmez prensipleri oldu.

KEMANA AYRI, VİYOLAYA AYRI
Scala futbolcularına "Dediğimi yaparsanız kazanırsınız" diyordu. Futbolcular hocalarına inandı, dediğini eksiksiz yaptılar ve kazandılar. Dün gece de öyle oldu. Scala önce Barcelona senfonisini besteledi. Sonra bir kompozitör olarak keman için ayrı, viyola için ayrı, viyolonsel, kontrbas ve nefesliler için ayrı ayrı partisyonlarını hazırladı. Kemancının önüne ayrı, viyolonselin önüne ayrı notalar kondu.. Herkes önündeki notayı hissederek çalınca ortaya muhteşem bir senfoni çıktı..

Yani Scala Barcelona için genel bir taktik hazırladı. Sonra bu taktiğin Nihat için, İbrahim için, Karhan için, kısacası tam 11 futbolcu için ayrı ayrı versiyonunu çıkararak dağıttı. Kimsenin fazladan birşey yapmasına gerek yoktu. Herkes önüne konan partisyona harfiyen uydu. Ve ortaya bir başyapıt, Barcelona senfonisi çıktı.

MEHMET TEZKAN