Gençlerin ve çocukların okul telaşına kapıldıkları bugünlerde, veliler onlara 'en iyisini verebilmek' için uğraşıyor. Mutlaka aklınızdan geçmiştir; eğitimine ve eğitmenlerine bu denli az kaynak ayıran bir ülkenin geleceği ne kadar parlak olabilir? 'Para durumunun' öğrencinin gireceği okulu birebir etkilediği bir sistemle, Türkiye'nin politik kulvarında sarfedilen iddialı sözlerden hangisi geçerli olabilir?
Medyada 'zor şartlarda' yetişmelerine rağmen üniversite sınavlarında en başarılı sonuçları elde eden bazı öğrencilerin 'kahraman' ilan edildiğini gördük. Onları bizler de alkışladık. Ancak, edinilen bu başarı bir 'istisna' olmamalı.
Daha geniş bir kitleye, daha iyi kalitede eğitim vermeliyiz. Bu çocukların nasıl bir ortamda büyüdükleri veya ailelerinin ne kadar para kazandığı, onların başarılarını etkileyen en önemli faktör olmaktan çıkmalı. Ezberci eğitim, yerini 'sorgulayıcı' ve 'karşılaştırıcı' bir eğitim sistemine bırakmalı.
Dünya gerçekten çok değişti. Geçmişte günlerce arayabileceğiniz ansiklopedik veya tarihi kaynaklar artık internet erişimi olan öğrenciler için 'lüks' olmaktan çıktı.
Küresel iletişim sonucunda herkes her konudan haberdar olabiliyor. Ancak bu bilgi bombardımanına ulaşabilecek şansta olan bireyler için bile, eğitimin 'eğitimle' fırsat etişliği yaratmada öncü ülke olan ABD.
Şimdilerde bu ülke kamuoyunda tartışılan konulardan biri de 'daha iyi öğretmen yetiştirmek'. Özellikle devlet okullarındaki öğretmen aylıklarının arttırılması için çalışmalar yapılmakta.
ABD'deki devlet okulları, öğretmenlere verilecek aylıkları, kabiliyet ve performansa göre değil, eğitim düzeyi ve çalışılan yıl sayısına göre belirlemekte. Şu anda ekonomistlerin üzerinde durduğu nokta ise, bu tür bir sistemin, başarılı öğretmenleri desteklemediği doğrultusunda. Diğer taraftan da, devlet okulu müdürlerinin sayılarındaki azalma kamuoyunun dikkatini çekiyor.
New York Times'ın haberine göre, okul müdürlerinin bir kısmı özerkliklerinin azalmasından dolayı istifa etmekte. Geçici müdürlerin, öğrencilerin başarı düzeyini ciddi derecede düşüreceğinden endişe edilmekte.
ABD tam bir öğrenci cenneti. Bir haftalığına geldiğim bu ülkede, Cleveland'da bir üniversite kampüsü ziyaret ettim. Gezdiğim ilk ve belki de en gelişkin kampüs olmasa da, araştırma enstitülerine, spor imkanlarına, konser salonlarına hayran kaldım. İşin daha da önemli tarafı, bu imkanlara sahip olacak gençler, illa ABD'nin 'krema tabakasından' gelmeyecek. Hatta büyük çoğunluğu, bu ülkenin genel mozaiğini yansıtacak özelliklere sahip olacak.
Yine de, "gelecek rüyalarının' gerçekleşme olasılığı, ciddi bir donanımla, oldukça yükselecek. Eğer çalışırlar ve odaklanırlarsa, ülkeleri için 'fark yaratacak' konuma gelebilecekler.
Bu hafta İstanbul'da Bilişim Fuarı vardı. Giderek daha fazla ilgi ve ziyaretçi çeken bu tür fuarlar, Türkiye'nin geleceği için bir umut ışığı oluşturuyor.
Özellikle gençlerin yeni teknoloji ve internete olan meraklarının, 'öğrenme sevgisiyle' bağdaştığına inanmak istiyorum. İşin aslına bakarsanız, bireysel öğrenme ve kendini geliştirme önemli olmakla birlikte, madalyonun bir yüzü.
Madalyonun diğer yüzünde ise toplumdan, aileden ve özellikle de öğretmenlerimizden aldığımız eğitim var. Ham bilgi tek başına yeterli olmuyor. Bilginin öğütülmesi ve sunulma biçimi de 'bizim adam olmamıza' katkıda bulunuyor.
Ekonomide, siyasette, toplum yaşamında ve nihayet uluslararası anlamda 'fark yaratmak' için, çocuklarımıza daha iyi eğitim vermek zorundayız.
Türkiye'nin en öncelikli gündem maddesi 'eğitim' olmalı. Uzun vadeli düşünebiliyorsak, tabii.
