Türkiye'nin hedefi Avrupa Birliği'nin çağdaş aydınlığıdır. Ama önümüzde ne yazık ki "esmer günler" var..
Aydınlık fikirler, aydınlık yollarda uyanır.
Türkiye'nin enerji tasarrufuna mecbur hale düşmesi, bizi en az iki yıl loş bir yaşam ortamına mahkum edecek.
Başbakanlığın enerji tasarrufu genelgesi..
* Tüm sokak aydınlatmalarının yarı yarıya azaltılmasını;
* Kamu binaları iç ve dış aydınlatmalarının en aza indirilmesini;
* Vitrin aydınlatmalarının sadece güvenlik gereklerini karşılayacak düzeyde yapılmasını;
* Elektrikli ısıtma-soğutma yapılmamasını;
* Fabrikaların üretim düzenini gece saatlerine kaydırmalarını;
* Vatandaşın da elektrikli ev aletlerini gece çalıştırmaya özendirilmesini öngörüyor.
Şimdi ne olacak?
Çevremizle birlikte içimiz de kararacak.
Hırsızlara, gaspçılara gün doğacak.
Karanlıkta çukura düşenlerimizin kafası, kolu kırılacak. Üretim şevki azalacak.
Sonuç olarak yılda 5 milyar KWH elektrik tasarruf edilecek.
İnterGen-ENKA ortaklığı, Adapazarı, Gebze ve İzmir'de üç doğalgaz santralı yapıyor.
2,2 milyar dolar tutarındaki bu dev proje bir hafta önce start aldı. 20 ay sonra, devletin tek dolar harcamadığı bu proje, yılda 31.4 milyar KWH elektrik üretecek..
Yani devletin 75 yılda ulaştığı enerji üretimini yüzde 27 büyütecek.
Ankara'daki örümcek kafalılar, çok değil 20 ay önce uyanmış, özel sektör ve yabancı yatırımcı sermayesini değerlendirme basiretini göstermiş olsalardı, bu utanç verici tasarruf zavallılığı başımıza gelmeyecekti.
Karanlığı, elektrik için özel sektöre ve yabancı girişimciye geçit vermeyen körlük yarattı. Bu utanca düşmemek için para gerekmiyor; biraz akıl, biraz ufuk yeterdi.
İdeolojik tutuculuk Türk insanını Yunanlının beş kat altındaki karanlık bodrumda bıraktı.
Bu kaderi değiştirirse Avrupa Birliği süreci değiştirecektir. Karanlıktan temelli kurtulmanın tek yolu bu!
Çürük garanti
Boya fabrikasında çalışan Ali Can Kanat, Esenyurt'taki evinde eşi ve çocuğu ile otururken kapı çaldı..
Kapıyı eşi açmıştı ki, yüzleri kar maskeli iki kişi içeri girdi ve silâhlarını genç adama yöneltip peş peşe tetiğe bastılar.
Ali Can Kanat, eşi ve çocuğunun gözleri önünde cansız yere düşerken katiller kaçtı.
Komşuları Kanat'ı, Doğu'dan göç etmiş bir sanatkâr biliyorlardı. Gerçekte o, pişmanlıktan yararlanmış eski bir solcu teröristti.
Dağdaki bir çatışmada yakalanmış, verdiği bilgiler sayesinde örgütün silâh ve yiyecekle dolu sığınakları ele geçirilmiş, bu sayede devlet korumasını hak etmişti.
Yani hayatının geri kalanını yasalara saygılı bir vatandaş olarak yaşaması, devlet tarafından güvence altına alınmıştı.
Hukuk devleti, tanığı, itirafçıyı namusu gibi korumayı borç bilir. Ama bizim devletimiz bu taahhüdünü tutamamıştır.
Kanat, devlet düşmanı eski örgütü tarafından, devlete hizmet ettiği için öldürüldü.
Kanat hayatını, ama devlet daha fazlasını kaybetti!
