Nitekim borsanın ortalama dolar bazında F/K'sı neredeyse 30'lara dayanmışken, yabancıların satışlarını karşılayacak kadar da cengaverler.

Ancak yabancı yatırımcılar daha uzun vadeli ve daha temel verilere bakarak yatırım yaptıkları için (Bunu tabi ki gerçek yabancılar için söylüyoruz, bıyıklılar için değil) aldıkları fiyat seviyesi ile sattıkları düzey oldukça mantıklı görünüyor. Örneğin 1999 yılının şubat ayında borsanın ortalama dolar bazında fiyat kazanç oranı 8.2 iken 259 milyon dolarlık net alım yaptıkları kayıtlarda açık seçik belli. Bu son iki yılın en yüksek alım ayı. Peki yabancılar için hangi fiyat seviyeleri uygun? Tabi ki borsanın 8 F/K dönemleri herkes için uygun. Ancak en azından şu aralar bu fiyat düzeyi bizim borsa için hayal gibi.

Yabancıların geçmiş dönemdeki yüklü alımları sadece ucuz fiyatlara değil, bir miktarda trendlere bağlı. Deprem sonrasında borsanın fiyat kazanç oranı 11 seviyesindeyken 150 milyon dolarlık alım yaptılar. Daha sonra trendin yukarı dönmesi ile birlikte 14 fiyat kazanç oranından bile 218 milyon dolarlık son iki yılın en yüksek alımını gerçekleştirdiler. Ve o ünlü 1.4 milyar dolarlık tarihi satışlarını 26.5 F/K seviyesinden yaptılar.

En son borsanın fiyat kazanç oranı 17 seviyelerine geriledi. Öyle kelepir fiyat seviyelerinde olmasa da, borsa şu aralar ne çok ucuz ne de bizce artık pahalı. İşte kararsızlık bu noktada başlıyor. Alınır mı alınmaz mı? Yabancılar şu aralar Türkiye'nin öyle ucuz fiyatlar için girilebilecek bir ülke olmadığını düşünüyorlar. İç piyasada hareketlenme başlarsa belli hisselerde alıma geçebilecekleri konuşuluyor. Henüz satın alınmamış birçok beklenti bulunuyor. Ancak en azından sonbahara kadar bu fiyat seviyelerinde gezinme sürecek gibi görünüyor. Sonra mı? Sonrası yılbaşında 7 milyar dolar iken şu aralar 13 milyar dolara çıkan repoda park eden yerli parasının kararına bağlı. İşte bu karar bizce yabancılardan çok önemli...