İskelede

EMİNÖNÜ-Kadıköy vapur seferlerinde çok rastlanan bir terslik var. 18.30-19.30 arasında tarife aksıyor. 15 dakikada bir karşılıklı sefer yapması gereken vapurlar gelmiyor. 19.00 seferi iptal ediliyor. Mesai bitimine rastlayan saatlerde, Eminönü'ndeki iskelede büyük yığılma oluyor. İki vapurun yolcusunu tek vapura mahkum eden aksaklık bir türlü giderilmiyor. Geçen Pazartesi daha da vahimine tanık olduk. 19.00 vapuruna yetişebileceğimizi hesap ederek geldiğimiz Eminönü iskelesinin önü ana-baba günüydü. Sorduk öğrendik; 18.45 vapuru gelmemişti. 19.00'd geleceği umut edilen vapura iki vapurun yolcusu binecekti. Saat 18.55'ti; ufukta Kadıköy yönünden gelen bir vapur görünmüyordu. Nitekim 19.00 vapuru da gelmedi; iskelenin önünde üç vapurluk yolcu birikti. Havada kavurucu bir sıcak vardı. Terler burunlarımızın ucundan şıpır şıpır damlıyordu. Niçin böyle olduğunu gişe memuruna sorduk. Omuzlarını silkti, "Ben ne bileyim" diye kestirip attı. Boğucu sıcakta omuz omuza bekleşen, cehennem azabı çeken İstanbullular, ancak tarife dışı şekilde, 19.30 sıralarında kalkabilen vapurla Kadıköy'e doğru yola çıkabildi. Üç vapurluk yolcu tek vapura doluştuğu için, yolculuk ta Çin işkencesi şeklinde geçti. Kadıköy'e ayak bastığımız zaman neredeyse toprağı öpecektik.

GAZETELERDE okuduk: İngiliz ve Amerikalı bilim adamları insan vücudunun gen haritasını çözmüşler. Yakında kanser ve kalp-damar hastalıkları sorun olmaktan çıkacak, insan ömrü uzayacakmış.

İNSANLIK için dev bir adım. Ama İstanbullular için "genetik devrim" yetmiyor. Önce günlük yaşamdaki düzensizliğe, plansızlığa, programsızlığa, ilkelliğe birilerinin "Dur" demesi gerekiyor. Bu ömür törpüleri var oldukça, kanımızı kurutup iflahımızı kestikçe "uzun ve huzurlu ömür", İstanbullular için hayal.