Konsolos Nur Hanım ne iş yapar?...

Remzi Kısa bir transport firmasında kiralık olarak çalıştırdığı Tır'ını kendi kullanıyor. 18.1.2000 tarihinde 34 JGE 14 - 34 VF 7665 plaka numaralı kamyonuna Almanya'ya götürmek üzere 21.200 kg yeşil biber yükledi ve yola çıktı. Bulgaristan'ı geçti, Romanya-BECHET Gümrük Kapısı'ndan 21.1.2000 tarihinde giriş yaptı. Girerken de Romen makamlarınca aracı tartıldı, tartı fişini alarak yoluna devam etti. Çıkış gümrüğü kapısı olan NADLAC'a geldiğinde, görevliler arabayı tekrar tarttı. Kendisine, "Arabanın tartısının ağır geldiğini, 1910 DM ceza ödemesi gerektiğini" söylediler. Ama "600 DM eldene verdiği takdirde yoluna devam edebileceğini de" eklediler.

Remzi Kısa, girişte gümrük kapısında aldığı tartı fişini göstererek, "Buradaki tartı fişini de verin, cezayı ödeyeyim" dedi. Ama Romen gümrükçüler fişi vermeyi reddettiler. Remzi Kısa, inatçı bir adamdı... Ne rüşvet verir, ne de haksızlığa tahammül ederdi. Yapması gereken şeyi yaptı ve oradaki Türk Konsolosluğu'na müracaat etmek üzere, telefona sarıldı. Konsolos Nur Sağman Hanım telefona çıkmadığı gibi, hiçbir yardımcısı da olayla ilgilenmedi... Hatta hatta ısrarlı telefonlarına karşılık kendisine, "Ne halin varsa gör..." cevabı verildi. Hiçbir yerden yardım alamayan Remzi Kısa oralarda tam 22 gün cebelleşti, rüşveti de vermedi. Sonunda 1088 DM ödeyerek, Romanya'dan çıkış yaptı. Macaristan'da tekrar tartıya girdiğinde ise, Bechet Gümrük Kapısı'ndaki ağırlığın aynısı olduğunu gördü. Ama ne yapabilirdi ki...

Yurtdışında başına böyle problemler gelen sadece Remzi Kısa değil tabii... Kimbilir daha kimler var. Ama ben şu Türk Konsolosluklarının orada ne iş yaptıklarını bir türlü anlayamıyorum. Kendi vatandaşlarına yardım etmek vazifeleri değil mi?... Ayıp oluyor ayıp!...

Edirne'de bir ayakkabıcı...
Edirne'nin tanınmış ayakkabı mağazası olan Vipi'nin sahibi size sesleniyorum; gerçi "Sinek de ufaktır ama miğde bulandırır" derler. Belki size basit gelmiş olabilir ama orada üniversite öğrencisi olan Ece Güney, hiç de öyle düşünmüyor. Çünkü sizden 2 sene önce harçlıklarından arttırdığı parayla almış olduğu yazlık ayakkabıyı 2 hafta giyebildi. Ayakkabının topukları devamlı yamuluyordu. Dükkanınıza geldiğinde, "Ayakkabının demirini kırmışsın" dediniz. Halbuki kızcağız ince yapılı, zayıf bir bayandı...

Tamir için geri aldınız ama bir türlü tamir etmediniz. Bahane olarak da, kışlık ayakkabı imalatına başlamış olmanızı gösterdiniz. Dolayısıyla tamirat işi öbür yaza kaldı... Aradan 1 sene daha geçtikten sonra kızcağız ayakkabıyı alarak, başka bir tamirciye götürdü. Meğer ayakkabıda demir falan da yokmuş... Tamirci işi bitirdi. Şimdi bunun ayıbı kime?... Hemen bu üniversite öğrencisi kızı bularak, özür dileyin ve zararını da telafi edin.