Erdoğan farkı

İki gün önce oynanan yarı final maçlarında Rize rakibini hakem kararıyla beraber ilk 20 dakikada mağlup edince geri kalan 70 dakikada rahat bir maç çıkarmıştı. Yani hiç hırpalanmadan ve yorulmadan finale kadar gelmişlerdi. Öteki maçta Diyarbakırspor, 120 dakika süren ve penaltılar ile biten bir mücadeleden sonra finale adını yazdırabilmişti.

Rizespor Teknik Direktörü Kara rakibin yorgun olacağı fikrine kapılarak hücumdaki en tehlikeli fakat yaşlı futbolcusu Erdoğan'ı son yarım saate kadar sakladı. İki takım da "Aman önce gol yemeyeyim" düşüncesiyle maça başladılar ve 90 dakikayı öyle bitirdiler.

Karşılıklı birer pozisyon var o kadar. Diyarbakırspor karşılaşmanın başında biraz pres yiyince rakibine çok top kaptırdı. Fakat Rizeliler, Diyarbakırspor'un hücumlarını kestikten sonra hücuma çok ağır kalktılar. Böyle olunca da Diyarbakırlı futbolcular geri dönmek için fazla fazla zaman bulup rakibe tehlikeli hücum şansı vermediler.

Son 2 maçta oynadıkları futbola göre Doğu'nun temsilcisi daha bir takım görünümünde idi. Yardımlaşmaları, yön değiştirişleri ve top gezdirmeleri Rizespor'a göre daha düzgündü.

Diyarbakır sinir kurbanı
Rizespor, Erdoğan oyuna girdikten sonra daha etkili olmaya başladı. Hem hava toplarını alıyordu hem de rakibin defansını sinirlendiriyordu. Bence maçın dönüm noktası uzatmanın 2. dakikasında Rizeli Koray'ın rakibinin karnına doğru yaptığı karate darbesiydi. Bülent Uzun bunu sarı kartla geçiştirince yeşil-kırmızılılar sinirlendiler. Bu sinirde bir önceki 120 dakika oynadıkları maçın yarattığı yorgunluğun da payı vardı. Rizespor'da Ümit ve Devran iyi futbolcular. Fakat her pozisyonda yere düşüyorlar. Profesyonel futbolcuya yakışmıyor.

Bülent Uzun maçın altında kaldı. Zaman zaman eyyam düdükleri çaldı; eyyam kartları gösterdi; eyyam kartları göstermedi.