Fener olsa farklı yenerdi?

Bu başlığın benim yazımla bir ilgisi yok.. Fenerbahçeli Erdal Şafak'ın iflah olmaz ruh halini gösterir.. Galatasaray finali kazanıp şampiyon olduğunda sonucu beğenmemiş, "Biz olsak fark atardık" demiş.. Allah ıslah etsin..

Tarihi maçı gece Swiss Otel'de bir arkadaşımın süit dairesinde seyrettim.. Hangi akla uydumsa! Aslında uyduğum akıl belli.. Telefonla arayıp "Gel.." dedi.. Hem maçı seyredermişiz hem de maçtan sonra çıkar dolaşırmışız..

Gittik.. Acıkmışım.. Aklımda T-Bone Steak yemek var.. Ona da Can Bartu alıştırdı.. Yanında da kızarmış patates olacak.. Bir de kocaman soğuk bira söyleyeceğim..

Galatasaray'ın oynadığı finalin tadını çıkaracağım..

***

Evdeki hesabın çarşıya uymayacağı daha yemeği sipariş ederken belli oldu.. T-Bone Steak otelin mönüsünde yok.. Arkadaşım "Dana bilmemne ye.. Aynıdır.." dedi..

Yemeğin adını zikrederken mecburen "Dana bilmemne" diyorum.. Çünkü İngilizce olarak uzun bir soyadı var.. Bilmeyen biri dananın baba tarafından Anadolu çıkışlı olduğunu, oturma izni almak için bir İngilizle evlendiğini zanneder..

İsmin uzunluğunu açıklamak için de aynı danaya İngiltere Kraliçesi'nin asalet ünvanı verdiğini düşünmek lazım..

Siparişin sırası mı?

Bir kere siparişimizin hakkını alabilmek için bir saat bekledik.. Kabahat bizde tabii.. Maçın başlamasına beş dakika kala yemek ısmarlanır mı? Bütün otel maç seyretmeye durmuş.. Sen kalkıp yemek söylüyorsun..

Haliyle mutfaktakilerin İngiliz seyirciye karşılık vermek için ettiği küfürlerden aslan payını alıyorsun..

Devre arasıydı.. Kapının küt küt çalındığını duyduk, açılmasıyla içeriye servisi yapan garson şimşek gibi girdi.. Yemek arabasını bıraktı.. İşini bitirip maçın ikinci devresine yetişecek.. O niyetle koşturuyor..

Bizim sipariş de masanın bir kenarında.. İki tane dev tabak üstüste konmuş.. O büyüklükteki bir tabağın ne mânâsı var bilmiyorum ama otel mutfakları hep böyle malzeme kullanıyor..

Üstteki tabakta benim sipariş durmakta.. Altındaki tabak ondan da büyük.. Ben diyeyim baklava sinisi, siz deyin Ulubatlı Hasan'ın temsili kalkanı.. İçinde de T-Bone biftek hayalimin yerini alan iğrenç bir et kütlesi var ki çocuk yumruğu büyüklüğünde..

Sanki bizim danayı kesmeden evvel veterinere götürmüşler.. O da kanser teşhisi koymuş.. Emin olmak istemişler, patalojik tahlile göndermek üzere hayvandan parça almışlar..

O parça da benim yemekle karışıp yanlışlıkla odaya gelmiş.. Ona da itirazım yok.. Zıkkımlandık gitti.. Zaten bir gözümüz maçtaydı.. Önümüze pancar küspesi koysalar farketmeyeceğiz..

***

Maç bitti.. Bitmesiyle dışarıda kıyamet koptu.. Silahlar patlıyor, araba kornaları cırıl cırıl ötüyor.. Üç dakika içinde iki de davul zurna takımı düzüp otelin etrafında konuşlandırdılar..

Odada benimle birlikte misafir konumunda olan Şengün ağabey de var.. Galatasaray ve Milli basketbol takımının efsanevi kaptanı.. Aramızda çıkabilir miyiz, çıkamaz mıyız, diye tartıştık..

Sıkı bir yarma hareketi yaparsak çıkabileceğimize hükmedip kendimizi otelin dışına attık.. Arabaları park ettiğimiz yerden alacağız.. Deli gibi tepinen cumhuriyet vatandaşlarının arasından geçmemiz iktiza ediyor..

Şengün ağabey açık tenli, yani sarışındır.. Gözleri de renkli olduğundan şampiyonluk şokuna girmiş vatandaşlardan biri onu gözüne kestirdi:

- "Lan Alaman, nasıl koyduk size.." diye bağırdı..

Alaman teşhisi koymuş ya! Lisan bilmediğini varsayarak "koyma eylemini" eliyle de tarif ediyor..

Birlik beraberlik haa!

Şengün ağabey önce gülümseyerek geçip gitmeye çalıştı.. Bunun üzerine taraftarlar onun durumu anlamadığını düşünüp "koyma" hareketini topluca sahnelemeye başladılar..

İçlerinden biri de "Yahu biz buna Alaman diyoruz ama finalde kapıştığımız İngilizdi.." demiyor.. Gavur gavurdur ayrıca hepsi de sünnetsiz olur, fikrinden gidip Şengün ağabeyin şahsında Avrupa'ya bulaşmaya çalışıyorlar..

Bulaştıkları adam da Galatasaray'ın büyük kaptanlarından biri.. Futbolda Metin Oktay neyse, baskette Şengün Kaptanoğlu da o..

Neyse ki Şengün ağabey "Ne diyorsunuz siz yaa!" diye sormayı akıl etti, kalabalık zınk diye durdu.. Ardından kimliğini açıklayınca alkış kıyamet koptu.. Biz de aralarından geçip kurtulduk..

***

"Sahil yoluna vurayım, tehna olur" dedim.. Gerçekten Taksim ve çevresine göre daha tenhaymış.. Geceyarısından sonra saat ikide Taksim ve çevresinden yaya olarak ilerlemek mümkün değilken, biz sahil yolundan saatte 700 metre hızla gidebiliyorduk..

Zaten arabalara doluşanlar da ilerlemekten umudu kesmişlerdi.. Herkes vücudunu yan camlardan dışarı çıkarmış, arabanın tepe kısmını masa niyetine kullanıp sohbet ediyor..

Araba tepesinden olma masaların üzerinde birasından rakıya kadar her türlü içki vardı..

Ben de birkaç araba ile sohbete tutuştum.. Bir gruba "Maçı nerede seyrettiniz" diye sordum.. Seyretmemişler bile, bir yere kapanıp içmişler.. Silah sesi ve bağırtılardan Galatasaray'ın şampiyon olduğunu anlayıp, arabaya atlamışlar..

Sonucu hâlâ merak ettikleri de bana "Kaç kaç bitti Selahattin Abi.." diye sormalarından belli.. "Ulan, benimle kafa mı buluyorlar?" diye huylandığımdan "6-0 yendik.." diye bir rakam salladım..

- "Helaaaaalll!" diye bağrışıp birbirlerine sarıldılar..

Yalan olmasın ama eve geldiğimde tan yeri ağarıyordu.. Eve gelmekten çok yolda tam arkamdan gelen psikopat sürücüden kurtulduğuma memnundum.. Oğlan üç metrelik boşlukta arabayı öttürüyor, sağa sola savurup yerinden fırlatıp zınk diye benim tamponun bir santim berisinde duruyor..

Ben "Akıllı ol.." mealinde el işareti yapıyorum, o ise "Devam et, çok güzel.." diye anlıyor..

Eğer tampona bir koysaydı gösterecektim gününü.. İnecektim arabadan, ne birlik kalacaktı ne beraberlik..