Hayal ve gerçek

Yalancılar Mezarlığı'nı bilir misiniz?

Sizi bugün o hayâli köy'e götürmek istiyorum.

Buyrun... 7 tane mezar.

Üzerlerindeki taşlarda şunlar yazılı:

Muhtardı... Yolsuzluk yaptı. Partiden kovuldu. Bir daha seçilemedi.

Bakkaldı... Hile yaptı. Bir daha müşteri bulamadı... İflas.

Kâhyaydı... İhanet etti. Kovuldu. Bir daha hiçbir işe giremedi.

Kaymakamdı... Kasabada bir kıza tecavüz etti. Bir daha bizim köye hiç uğrayamadı.

Milletvekiliydi... Oylarımızla seçildi. Başka partiye girdiği için köye hiç dönemedi.

Öğretmendi... Çocuklara kötü telkinlerde bulundu. Okula bir daha giremedi.

Ağaydı... Verdiği sözlerin hiçbirini tutmadı. Bu yüzden kendi çifliğinde bile barınamadı.

*

Dedim ya... Hepsi hayâl.

Köy korucusunu çağırıp sorsanız, size diyecek ki:

-Burada mezar falan yok.

-Peki, bunlar ne?

-Tamamen hayâl... Asıl mezarlık az ötede... bu gördüklerin ise köyün sadece gözünde öldüler...

-İçlerinde sahiden ölenler yok mu?

-Belki vardır. Onlar başka diyarlara gömülüdür... Yaşıyorlarsa da başka diyarlarda yaşıyorlar. Bilemeyiz... İlgilenmeyiz... Belki hepsi itibarlı insan... Yaşadıkları çevrede belki saygı görüyorlar... Belki el üstünde taşınıyorlar... Fakat biz karşılaşsak, bunlara selâm vermeyiz.

-Vah vah... hiç dönmediler ha?

-Köyün kokusunu alabilmek için, belki civarda gezip dolanırlar. Konuşmak isterler. Çırpınırlar. Ama tek kelime dahi cevap alamazlar.

*

Dedim ya... Hepsi hayal.

Bizde böyle bir hayâli mezarlık yok.

Zaten hepsi 7 kişiden ibaret olmadığı için, kalabalıklara yetecek bir hayal gücümüz de yok.

Kaldı ki sembolik olarak gömmek şöyle dursun, onları başımızın üstünde taşıyoruz, ne akıllı adam, vallahi şeytan gibi diyerek onlara takdir hisleriyle doluyuz.

Vazgeçtik yalancılar mezarlığı'ndan.

Bâri saygıya değer insanlar için bir gül bahçesi kurabilsek ruhumuzda. Sonra da bir türbe ki ruhum, gelen ağlar, giden ağlar diyerek onu Mahur Faslı'nda ziyarete açsak.

*

Nelere göz yumduk, bir hatırlayın.

-Kürsüde yemin etti, ama yeminine sadık kalmadı.

-Dünyaları vaat etti, hiçbirini tutmadı... Kendini dürüst diye yutturdu ama hep yamuk davrandı.

-Oylarımızla milletvekili seçildi, sonra gitti başka partiye girdi... Seçilemedi ama gitti tâyinle Bakan oldu.

-İktidar istedi, verdik, götürdü başkasına ikram etti. Sosyal Demokratım dedi ama sosyal bile olamadı.

-Laik'im dedi ama dinsiz çıktı... Dindarım dedi ama din ticaretine soyundu.

.....

Yeter... Türkiye Yalancılar mezarlığı olamaz.