Hâlâ bir türlü yaz gelmedi Ankara'ya. Dışarda gök puslu, hava serin. Koltuğa oturdum, gözlerim yarım kapalı, nonfigüratif bir dünyanın içinde çember çeviriyorum.
Selimiye Camii'nin avlusunda, babasının boşalmış idol şişelerini beline fişeklik niyetine takmış, nöbet tutan dört yaşında bir çocuk. Sarayiçinde Ali Ağa'nın kahvesi... Ali Ağa'nın kahvesinde ilk meyvasını o yıl vermiş cılız bir kayısı ağacı...
Elim koltuktan kayısı ağacına uzanıyor.
Karaağaca doğru, parke taşlarının üzerinde hızlı tıkırtılarla kayan bir faytonda arada sırada şaklayan kamçı seslerini duyuyorum.
Fellini'nin "Sekiz Buçuk" filminde rejisörün elinde kamçı, aktörlerini dövüyor. Bir tanesi döviz kaçakçısı, öteki de zimmetçi olmalı. Zimmetçinin yanında sahteci, sahtecinin yanında, ihtilâsçı boy gösteriyor. Birdenbire büyüyor, çoğalıyor sabıkalılar. Hırsızı, üç kâğıtçısı, dolandırıcısı...
Kamçı küçük kalıyor, yetmiyor kamçı... Fayton kayıyor Karaağaca doğru. Bir çocuk arabacının yanında. Kamçıyla vuruyor atlara, vuruyor atlara...
Bir sonbahar günü. Güneş Marmara ufkuna yaklaşmada. Ortaköy'de bir büyük beyaz bina. Önünde uzun bir rıhtım... Rıhtımın kenarında koyu yeşile boyanmış parmaklıklar. Takalar geçiyor Boğaz'dan. Bir çocuk dayanmış parmaklıklara suya bakıyor. Çocuk dokuz yaşındadır. O gece kimsesiz, bomboş bir yatakhanede ilk defa yatacaktır.
Boğaz'dan neşeli sandallar geçiyor. Neşeli sandallarda dokuz yaşında çocuklar. Neşeli sandallardaki çocuklar kimsesiz, bomboş bir yatakhanede yatmayacaklar o gece. Sularda Paris; Paris'de Cartier Latin, Cartier Latin'de Rue Cujas, Rue Cujas'da Michel'in meyhanesi... İçkili ve gürültülü bir Paris gecesinde bir dokuz yaş yalnızlığı...
Musset'yi tanır mısınız? Bir Aralık Gecesi şiiri... Fellini aktörlerini dövüyor bir yanda...
Bir çocuk Karaağaca giden faytonun üstünde, arabacının yanında şaklatıyor kamçıyı...
- Yoruldum mu acaba?
Beyoğlu'nda Avrupa Oteli'nin çatı katı... Kasımpaşa'nın dar sokaklarında bir küçük ev... Bir büyük vapur gidiyor Marsilya'ya...
Denizin üstünde kolkola yürüyor sabıkalılar... Bir kamçı, bir kamçı daha...
Roma'ya giden üçüncü mevki bir tren. Dokuz yaşındaki çocuk bakıyor Boğaz'a... O gece ilk defa yalnız kalacak...
Kalabalık bir tiyatro, sahnede genç bir adam... Çiçekler yağıyor, alkışlar, alkışlar, alkışlar...
Bir tabut götürüyorlar Merdivenköy mezarlığına... Bir uçak iniyor New-York'a.. Fellini aktörlerini dövüyor. Üç kağıtçılar, sahteciler, dolandırıcılar, hırsızlar, döviz kaçakçıları..
Lüksemburg parkında ikindi sonları güzeldir. Erenköy bahçelerinde de güzeldir. Bir çocuk dokuz yaşında, koyu yeşil boyalı parmaklıklara dayanmış, suları seyrediyor; sularda gelecek yılları... Gelecek yıllarda alkışlar, küfürler, yalnızlıklar...
Yok hayır yorgun değilim. Henri Rochefort'un anılarını okudunuz mu? Bu anıları okumadıysanız anlamak zordur şu bulutları...
Uzun karanlık bir koridor yirmi beş mumluk ampuller.. Tolstoy, cebir imtihanından iyidir. Koridorda bir aşağı, bir yukarı... Tolstoy iyidir cebir imtihanından. Ne diye kapattılar beni buraya.. Cebir, fizik, kimya öğretiyorlar zorla...
Çançanlı tramvaylar var Beyoğlu'nda.. Bir gün binmek bu çançanlı tramvaylara, sıcak bir eve gitmek...
Fellini aktörlerini dövüyor.
Bir çocuk faytonun üstünde arabacının yanına oturmuş elinde kamçı...
Uzun, tenha bir rıhtım; denize bakıyor bir çocuk.
Koltukta gözlerim yarı kapalı nonfigüratif bir dünyanın içinde çember çeviriyorum. Hâlâ bir türlü yaz gelmedi Ankara'ya. Dışarda gök puslu, hava serin. Dayanmışım arkaya doğru, elimde bir sigara ve hepsi o kadar...
Not: 33 yıl önce yazılmış bir yazı... "Akşam"dan...
