2 önemli araba kazası, sanki ters yüz ediverdi Türkiye'yi. Bunlardan biri, bildiğiniz gibi Susurluk'daki Mercedes kazası, öteki de Gölbaşındaki BMW kazası...
Vaktiyle bir haremağası, saray hekiminin yanına giderek adamı sıkıştırmaya başlamış:
- Ben gördüm, hayvanları yüzerken derisini tulum olarak tersine çevirdiler mi, içi beyaz çıkıyor. Sen de beni tersime çevir, beyaz olayım.
Hekimbaşı:
- Ağa hazretleri olmaz öyle şey, diyormuş.
Arap diretiyormuş:
- Olur, tersime çevir de bak nasıl beyaz olurum.
Hekimbaşı haremağasını başından savamayacağını anlayınca:
- Evet ama, demiş, önemli bir sakıncası var bunun. Sizi tersinize çevirince, vücudunuzun saklı duran yerleri, alnınızın ortasıyla ensenizin köküne gelecek. İsterseniz yapayım.
Arap düşünmüş:
- Vazgeçtim, demiş.
Bazen 1-2 araba kazası da, bir yönetim görüntüsünü ters yüz edince, olmadık yerlerinin başa geçmiş olduğu çıkıyor ortaya sanki...
Nisan ayındaki enflasyon oranlarının da açıklanmasından sonra, Türkiye'nin kronik enflasyonunda bir düzelme başladığı umudu yaygınlaştı.
Eğer gerçekten yıl sonuna kadar enflasyon yüzde 20'lere düşerse; bu, bir mucize bile sayılabilir..
Peki ama tılsımı ne olacak böyle bir mucizenin?
Efendim, iyice çaresiz kalan yoksul bir adam, sonunda bir büyücüye gitmiş:
- Ne yap yap, beni kurtar bu sürünmekten, demiş.
Büyücü:
- Peki, demiş, sana bir dua yazıp vereceğim. Her akşam yatarken onu okuyunca, sabahleyin yastığının altında bir altın bulacaksın.
Yoksul adam sevinmiş:
- Sahi mi, demiş, her sabah bir altın mı bulacağım yastığımın altında?
- Evet, ancak çok önemli bir nokta var. Duayı okurken kesinlikle, ne zeytinyağlı biber dolmasını düşüneceksin, ne de lahana kapuskasını...
Koalisyonun da enflasyonu düşürmeye dönük başarısı biraz buna benziyor...
Böyle bir başarıyı sağlamaya çalışırken, iki şeyi asla düşünmüyorlar. Biri memurları, öteki işçileri...
Ekonomideki gelişimler konusunda da, piyasalardaki yakınmalara karşın, iyimser havalar esmede...
Biz bu konularda her zaman biraz septik olduğumuz için, aklımıza bir Bektaşi fıkrası geldi.
2 Bektaşi ticaret yapmaya karar vermişler. Ellerine birer testi şarap, birer de bardak alıp, işlek bir sokağın köşesine çömelmişler.
Bir süre müşteri beklemişler. Ama kimse uğramamış yanlarına.
Sonunda Bektaşi'nin biri, cebindeki tek meteliği yanındakine uzatarak:
- Bir bardak şarap versene bana, demiş.
Yanındaki Bektaşi, meteliği alıp bir bardak şarabı vermiş.
Az sonra şarabı satan, aldığı meteliği öteki Bektaşi'ye uzatarak:
- Ben de susadım, demiş, bir bardak şarap versene..
Bektaşi meteliği almış, şarabı doldurmuş.
Derken aralarındaki satış hızlanmış:
- Ver şarabı, al meteliği...
- Al meteliği, ver şarabı..
Her 2 Bektaşi de şarap testilerini bitirmişler. Ellerinde boş testiler, zil zurna geri dönerlerken, dertleşmeye başlamışlar:
- Yahu nasıl iş anlamadım. Bütün şarabı peşin parayla sattım. Gelirken cebimde tek metelik vardı, gene tek metelik var.
Öteki:
- Ben de, demiş, her bardağı peşin parayla sattım. Ama ben de metelik bile yok...
Bazen dostlar, bildiklerim arasında Türkiye'yi en iyi simgeleyen fıkranın hangisi olduğunu sorarlar.
Bence şudur:
Her şeyin açık açık söylenip yazılamayacağına inanan bir savcı, bir muhallebici dükkanına girmiş.
Garson:
- Emriniz, diye sormuş.
- Bir tavukgöğsü getir.
- Dondurmalı mı olsun?
Savcı, çatık kaşlarıyla:
- Hayır, demiş, sutyenli olsun...
