Halk sezeceğine seçseydi!..

Cumhurbaşkanlığı seçimi için bugün gizli oylama yapılıyor.

376 oyu bulan aday, Köşk'ün yeni misafiri olarak 16 Mayıs'ta Çankaya'ya çıkacak..

376 bulunamazsa, pazar günü ikinci tur oylama var...

Oysa, biz şöyle yazıyor da olabilirdik:

Cumhurbaşkanını seçmek için halk bu pazar sandık başına gidiyor...

Yirmi adayın katıldığı büyük yarışta, en çok oyu alan iki aday, gelecek pazar yapılacak ikinci turda yarışacaklar...

Bu turda, daha fazla oy alan aday, Türkiye'nin yeni Cumhurbaşkanı olacak...

Ne yazık ki durum böyle değil...

Dört-beş yılda bir yerel ve genel seçimden başka; hiçbir şeyi halka sormayan Türkiye demokrasisi, cumhurbaşkanının kim olacağı konusunda da halka danışmıyor...

İlkokulda sınıftaki öğrenci temsilcisini (eskiden mümessil denirdi); okul yönetimi belirlese, kıyamet kopar...

Türkiye'de hiçbir şey kopmuyor...

Kopması da gerekmiyor ama...

Hiç değilse, son birkaç gündür yaşananlara bakarak; "Gelecek seçimlerde cumhurbaşkanını artık halk seçmeli", diyen de yok ortalarda..

Halk seçseydi ne mi olurdu?..

O adayı ya da bu adayı seçerdi ayrı...

Ama kimi seçerse seçsin; seçeceği kişinin "kim" olduğunu bilirdi...

Son kırksekiz saatte, başkentin siyaset sahnesinde en çok duyulan sözcük "sürpriz!"

Sürpriz kimin için?

Ya da kime sürpriz?.

Halka tabii ki!..

Yani Cumhur'a...

16 Mayıs'a kadar başkanına sahip olacak "Cumhur"a, siyasetçiler sürpriz yapıyorlar..

(Allah'tan iyi bir sürpriz yapıyorlar... Ya "tatsız" bir sürpriz olsaydı!..)

Sürpriz'in yarattığı "duygu ve düşünce" bütününe ne ad verilir?

Şaşkınlık...

Yani bizi, sizi şaşırtıyorlar...

Hep birlikte şaşırıyoruz...

Bu şaşkınlık ortamında bir Cumhurbaşkanımız oluyor...

Belki de olamıyor!..

O zaman da bizi yeni sürprizler bekliyor...

Sürekli şaşırıyor ve şaşırtılıyoruz...

Evet, halk seçseydi, en azından şaşırmazdık...

Bilirdik, yedi yıl süreyle Köşk'te kimin oturacağını. Kaderimizin önemli bir bölümünün dizginlerini kimin elinde tutacağını...

Adaylar, haftalar öncesinden meydanlara ve ekranlara çıkar, kendilerini anlatırdı...

Biz de anlardık...

o o o

Cumhurbaşkanını doğrudan halkın seçmesiyle ilgili korkuların ve kaygıların neler olduğu kimsenin meçhulu değildir..

İkinci tura kalacak iki aday arasında, halkın, sistemin kabul edemeyeceği "yanlış" bir adaya yönelerek "irade ve seçim" kazasına yol açması...

Bu kaygı ve korkuları boşa çıkaracak tek birşey vardır:

Çoğunluğun sağduyusuna güvenmek...

Belki başkentteki siyaset eliti farkında değil ama; bu ülkenin oy hakkına sahip geniş bir kesiminde "sağduyu" çoktan iktidardadır...

Eğer, halk seçseydi...

Kimbilir, belki de ekranlarda ve meydanlarda kendini ifade imkanı bulacak sürpriz (!) aday Sezer; sürpriz olmaktan çıkar; varolan olumlu nitelikleriyle, meclisin sıkıntılı çoğunluğundan daha rahat bir oy çokluğuyla Çankaya'ya seçilirdi...

İşe bakın ki; yedi yıllığına Çankaya'ya seçilecek Sezer'in, seçim öncesinde kendisini "yedi dakika" bile ifade edecek "hakkı ve imkanı" yoktur..

Yedi dakika için bile halkın (hatta milletvekillerinin karşısına çıkıp) konuşamaz.. Konuşamayacaktır...

Gazeteler ve televizyonlar; birkaç saat içinde ve telaşla; kapalı kutuyu halka açmaya çalışıyorlar...

(Allah'tan kutudan iyi şeyler dökülüyor..)

Milyonlarca insan bilgiden çok sezgiyle, yeni cumhurbaşkanlarını anlamaya çalışıyor... Seziyor...

Ya da; sezer gibi oluyor...

65 milyonun cumhurbaşkanı işte böyle seçiliyor...

Sezer gibi...