Elveda Bursa... Elveda ey halkım!

BURSA

Sabah, Ankara... Öğleden önce, Bursa... Öğleden sonra, İstanbul... Akşam, yine Ankara... Baba ile dün "dolu dolu" dolaştık.

"Sıcak gündem" bugün Meclis'te yapılacak olan "birinci oylama."

"Baba'nın gündemi" ise...

"İçeriye, dışarıya" mesaj vermek.

İşte ilk mesaj:

- Bursa'ya neden geldik?.. Bosch... Avrupa'nın büyüklerinden... Bursa'da yatırım yapıyor... Nerede yatırım varsa, ben oradayım...

* * *

Mesaj devam ediyor:

- Cahillik, işsizlik, yokluk sona ersin... Bu bir mücadeledir... Mücadele şevk ister... Menderes'in, Demirel'in, Özal'ın şevki yetmez... Başkalarının da şevki lazım... Onun için Bursa'dayım.

* * *

Baba'nın her sözü "veda mesajı" gibi.

"İçeriye mesajımdır" diyor:

* Türkiye, yatırıma devam etmelidir.

* Kendi kaynağımız yetmez... Dış kaynak bulunmalıdır.

* Küreselleşmeye adapte olmak şarttır.

Sonra sıra "dışarıya mesaja" geliyor:

* Gelin, gelin!.. Türkiye'ye gelin.

* Türkiye bir fırsatlar ülkesi.

* Burada iş yapın... İstihdam yaratın... Para kazanın... Vergi ödeyin.

* * *

Biz Baba'yı "sıcak gündeme" çekmeye çalıştıkça..

Demirel "hayır" diyor.

"Neden hayır?"

Demirel:

- Bu da bir mesaj.

Ve devam ediyor:

- Örnek vermeye çalışıyorum... Devlette devamlılık esastır... Hizmete gelinir, gidilir... Gelinmesi, zafer çığlıklarını gerektirmez... Gidilmesi de, dünyanın sonu değildir.

* * *

Demirel "bundan sonra" ne yapacak.

Biz "bundan sonra" derken, "16 Mayıs'tan sonrasını" kastediyoruz.

Baba ise...

"16 Mayıs'a kadar olan süreyi" anlıyor.

Özellikle "böyle" anlıyor.

"Daha sonrasına" girmek istemiyor.

* * *

"Bundan sonra" sorusunun yanıtına gelince...

* Son güne... Son dakikaya kadar... Hangi hizmeti yapmam gerekiyorsa... Onu yapacağım.

* 6 Mayıs'ta Mersin'deyim.

* Mersin'de ilk cam fabrikasının temelini ben attım... 1970'lerde.

* Şimdi Mersin'de bir cam fabrikası daha... Tabii ki gideceğim.

* Cam ve kalkınma... Cam ve Türkiye... Cam ve sanayileşme.

* Dünya cam sanayiinde, Türkiye, altıncı sırada.

* * *

Baba'nın "hali, tavrı, konuşması" hesap verme üslubunda...

Acaba...

Yanlış mı anlıyoruz?

Demirel:

- Bir ömrün hesabı... Devlet hizmetinde geçen elli yılın vicdan muhasebesi... Bu muhasebe düzgündür.

- Efendim... Hesap?

- Hesabı değişik zamanlarda verdim... Seçim meydanlarında... Meclis kürsüsünde... Yedi defa hükümet kurdum... Güven oylamalarında... Referandumda.

* * *

Demirel:

- Hesabım, sadece "kendi hesabım" değildir... Beni ortaya çıkaran, Cumhuriyet'tir... Demokrasidir... Ben Cumhuriyet'in, demokrasinin de hesabını veriyorum.

* * *

Bir mesaj daha:

- Ey halkım!.. Geleceğe güvenle bak... Ama geçmişi de unutma... Geçmişi kötüleme, küçümseme... Geçmişle gurur duy... Zira, geçen yıllar boşa geçmedi.

* * *

Demirel Bursa'ya "defalarca" geldi.

"Yazın" geldi, "kışın" geldi.

Temel atmaya... Miting yapmaya... Açılışa geldi.

Ve her defasında da "Bursa, Demirel'i bağrına bastı."

Ama dünkü geliş "bir başka gelişti."

Demirel'in yolu "sık sık kesildi."

Köylüler... Şoför esnafı... "İmren Bakkaliyesi"nin müşterileri... "Doğanköy Kıraathanesi"ndekiler... Yolu kestiler.

"Baba... Baba" diye tempo tuttular.

Demirel'e "moral verdiler."

* * *

Ankara, Bursa, İstanbul, Ankara...

"Bir günün sonunda" şunu söyleyebiliriz ki...

Demirel "16 Mayıs'ta inecek" ama...

"Süksesinde... Popülaritesinde... Arayıp, soranında... İtibarında" iniş söz konusu değil.

Baba "elveda ey halkım" dedikçe...

Alkışın "dozu" yükseleceğe benziyor.

Bunun "ilk provasını" dün gördük.