5 artı 5 geçse de geçmese de... Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel'in Çankaya'da devam etmesinin yolu açılsa da kapansa da, iş referanduma -bize- kalsa da ... Bu yazının orası burası oynamayacak.
Çünkü hedef istikrarsa, bu istikrarın yolu Çankaya'dan değil hükümetten geçiyor.
Meclis 5 artı 5 kapısını açtı, Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel, Çankaya'da kaldı.
Çankaya devam, hükümet devam, istikrar programı devam, özelleştirme devam, Avrupa yolu devam, "Demirel'den başka Cumhurbaşkanı çıkartamıyor mu bu ülke" konuşmaları devam ama sonuç belli:
Vagonlarda patırtı çıksa bile lokomotif tam gaz gider.
Meclis 5 artı 5 kapısını kapattı, bir Cumhurbaşkanı aranacak!
Bu şıkta tren bir makas ayrımına geliyor... O makası geçip de (yeni bir Cumhurbaşkanıyla) yine tam gaz gitmeye devam etmemesi için bir neden yok. Yeter ki Çankaya durağına giden ray değişti diye lokomotif dairesinde makinistin tepesi atmasın!
Açık söylemek gerekirse Başbakan Ecevit, Demirel'e Çankaya yolunun kapanmasını şahsi meselesi yapar, duygusal davranır çekincesi var.
Türkiye'de kriz bu kez Çankaya'dan değil -doğarsa- hükümetin çatlamasından doğacak, bu da Ecevit'in hayal kırıklığından ateşlenecek. Oysa Ecevit'i seçen Çankaya değil! Başbakan Ecevit, Çankaya için Süleyman Demirel'i seçmiş olabilir ama Çankaya duygusallığı halka karşı olan sorumluluğunu perdeleyemez. Hükümet programında ekonominin düzelmesi, enflasyonun yenilmesi var. Hükümet programında Cumhurbaşkanı'nın 5 artı 5 formülüne göre seçilmesi yok.
Siyasi istikrar neden Cumhurbaşkanlığı seçimine bağlansın? Enflasyonun yenilmesi için formül belli, her seferinde programa kondu ve her seferinde bir siyasi kriz yüzünden uygulanamadı. Bu kez çok iyi gidiyoruz, "İstediğim olmadı" diye ekonomik ve politik istikrarı tehlikeye atmaya ve Çankaya krizini genel bir hükümet buhranına dönüştürmeye kimsenin hakkı olmamalı.
Seçimler sırasında vatandaşın önüne Çankaya meselesi gelmedi, Avrupa'ya üyelik, enflasyonun düşmesi ve iç barışın sağlanması geldi. Daha iyisi, iyinin düşmanı haline dönmesin! Lokomotifi durdurup içerde hesaplaşmak büyük vakit kaybı olur, yeterince vakit kaybettiğimizde zaten herkes hemfikir.
Bir son ihtimal var. Cumhurbaşkanı seçimi referanduma giderse, bunun adı referandum-plebisit olur. 5 artı 5 referandumdan çıkarsa, Demirel bu sefer Çankaya'ya Cumhurbaşkanı değil, Başkan olarak çıkar.
Arkasında Meclis çoğunluğu değil de doğrudan halk olan -gücünü direkt halkın oyundan alan- bir Cumhurbaşkanı ile sistem değiştiririz...
Bir anda salt parlamenter demokrasiden, başkanlık sistemine geçmiş oluruz. Bu kez istikrarın adresi de makinisti de Başkan Demirel olur!
Son not; Umarım Demirel olmasın kararında birleşen Meclis "şu olsun" diye bir cumhurbaşkanı adayında çok zorlanmadan anlaşır da Türkiye bu dönemeci kazası belasız alır.
Eninde sonunda önümüze çıkacak mesele: İDAM
Arnavutluk da idam cezasını kaldırdı. Böylece Avrupa'da yasalarında idam cezası bulununan (uygulamasa da) tek ülke biz kaldık. Diyeceğiz ki "Bizim durumumuz farklı, bizde sizde olmayan dertler var."
Adamlar da diyecekler ki "Madem öyle, o dertleri hallettiğinizde bize katılın!"
Bugün dikkate bile almadığımız bu gelişme, dışardan bakanlar için, Arnavutluk bile Türkiye'den daha gelişmiş izlenimini veriyor.
Hallederiz elbette de...
Bir gün Avrupa'ya "Vay Arnavutluk bile tam üye biz nasıl olmayız" diye sorduğumuzda "Bize değil, kendinize sorun, bozuk plak gibi kendi içinizde takılıp kalıyorsunuz" cevabı gelecek.
https://www.terzirecep.com
Bu siteye mutlaka gidin.
Elbise diktirmeniz veya hazır giyimi tercih etmeniz size kalmış...
Terzi Recep dev bir holding değil, hayat hikayesini okuyun nereden nereye geldiğini öğreneceksiniz.
Ve neticede Terzi Recep, muhteşem bir siteyle, internette karşınıza geliyor.
Konu aslında Terzi Recep'i aşıyor...
Terzi Recep bu denli güzel bir siteyle karşınıza gelince, Türkiye'ye güveniniz artıyor.
İş bilenin dikiş tutturanın, yeter ki hükümette istikrar bozulmasın!
