"Ne ilginç değil mi?" diye anlatıyor bir başka yazarımız, DSP milletvekili Ahmet Tan'a; "1965 seçimleriydi. Hakkımda yüzlerce dava vardı. O dönemde sosyalist olduğunu açıklamak, Nazım Hikmet'i sevdiğini söylemek vatana ihanet suçu sayılıyordu. Ben de bu suçu sayısız defa işlemiştim. O sıralarda bir güvenliğe ihtiyacım vardı; dosyalara ve savcılara el sallayarak milletvekili oldum." Çetin Altan'ın milletvekili seçildiği yıl, Süleyman Demirel Başbakan oldu. Altan milletvekili dokunulmazlığı sayesinde 'meşruiyet içinde' fikir suçu işledi. Ama tüm bunlar için ağır bir bedel ödedi. Hem dokunulmazlığı kalktı, hem de Meclis salonunda AP'lilerden dayak yedi. İşte Çetin Altan'ın 20 Temmuz 1967'de kürsüde yaptığı meşhur Meclis diyaloğu:

Altan: Şimdi bir parlamenter parti parti dolaşmaktan dönme dolap olmuşsa, vatan lafını ağzına alması yakışmaz. (Yuh sesleri...) Dün Halk Partisi'nde Hariciye vekili olmak için ağzının değdiği yerlerin kokusu hâlâ dişlerinizin arasındadır.

Başkan: Sayın Altan böyle konuşursanız gürültüler artıyor. Lütfen...

- Meclisteki kristalizasyona siz de mi dahil oldunuz Sayın Başkan?

- Ne dediniz anlamadım?

- Mecliste sermayenin menfaatleriyle halkın menfaatleri ayrışıyor. Siz de onlardan birisine mi dahil oluyorsunuz? Sizin de eczaneniz var...

- Bana bak sen anandan doğmadan ben muhalefet yapıyordum, anladın mı sen!

- Bir Fransız ihtilalcisi der ki; biraz yüksekte bulunmanız bir marangoz hatasıdır...(Yuh sesleri...)

- Bir dakika sözünü keseceğim. Geri al sözünü!

- Biraz yüksekte bulunmanız marangoz hatası değildir!