Bir gazeteci için en büyük keyif, yazılarıyla bir şeyleri, olumsuz olan bir şeyleri değiştirebilmesidir. Bu mesleğin tadı ve güzelliği ancak o zaman kendini gösterir.

Geçenlerde İstiklal Caddesi'nin Taksim yönündeki karanlık görüntüsünü yazmıştım. Aynı günlerde İstanbul Büyükşehir Kültür Dairesi'nin Tünel'de Tarık Zafer Tunaya Salonu'nda değerli Lütfi Akad için yaptığı anma toplantısından çıkarken (bu vesileyle Büyükşehir Belediyesi ve Şenol Demiröz'e teşekkürler, Lütfi hocaya uzun ömürler), aynı caddenin Tünel yönünde de ne denli karanlık olduğunu görerek üzüldüm. Ve konuyu sürdürmeye karar verdim. Özellikle bu caddeye gitgide yerleşen kültür etkinliklerinin, kitapçı, cafe, bar, sanat merkezi ve tüm bunların alıcısı olan onbinlerce genç insanın caddeyle olan gündelik ilişkisini de bildiğim ve gözlemlediğim için...

Ama o gün Beyoğlu Belediye Başkanı Kadir Topbaş aradı. Yazımı uyarı saymış ve caddenin aydınlatma durumunu araştırmış. Caddedeki 75 direkten 42'sinde sorun varmış, otuzu ise hiç yanmıyormuş. Yani benim yazdığımın sayılarla saptanması...

Ve Başkan emir vermiş: İstiklal Caddesi'nin tüm lambalarının yanması için... Bana en geç Cuma akşamına kadar sorunun çözümleneceğini ve aydınlatmanın tümüyle işler hale getirileceğini söyledi. Caddenin İstanbul ve Türkiye için taşıdığı büyük tarihsel ve kültürel önem ile bir simge-cadde olduğu konusunda da birleştik.

Bu yazıyı Cumartesi sabahı yazıyorum. Henüz Beyoğlu'na çıkıp durumu göremedim. Ama bu caddenin "müdavimi" herkesten rica ediyorum. Tek bir lambada bile sorun varsa, bana bildirin. Takip edelim ve İstiklal Caddesi'ni ününe ve günümüzdeki cıvıl-cıvıllığına yakışır hale getirelim.